ناتانائیل.
صبور میشی. دقیقا وقتی که داری "دووم بیار" رو برای بار دویست و سی و چهارم کنار گوشِ خودت زمزمه میکنی
بزرگ شده ام و صبورتر
و این را از غم هایی که دیگر گریه نمیشوند میفهمم.
ناتانائیل.
الان من بردم ولی به چه قیمتی ؟
دقیقا مثل همونجایی که میگه باکی میجنگی عزیزم من ببازم تو نبردی.
تو میدونی چه حسی داره مجبور باشی خودخواه باشی ؛ وقتی یکی دیگه بهت فهمونده خودخواه بودن چه ظلم بزرگیه در حق بقیه ؟