🔺شور| نوای کربلا... ▪️شب هشتم محرم الحرام ۱۴۴۷ 🗓 پنجشنبه ۱۲ تیر ماه ۱۴۰۴ 🎙مداح: کربلایی حسین کاتب 📌هیئت باب الرجاء 🏴@heyatbaboraja

درسی از عاشورا عاشورا بزرگترین تراژدی تاریخ و بزرگترین آورد گاه بشری بود. آوردگاهی که تقابل ایمان و کفر نه بلکه تقابل "بصیرت و غفلت" بود. اگر دقیق‌ترش کنیم، یک لایه مهم‌تر هم دارد که در کلام اهل‌بیت دیده می‌شود: عاشورا فقط «کمبود اطلاعات» نبود، بیشتر «انحرافِ در انتخاب در لحظه تصمیم» بود. در منطق روایی شیعه، خیلی از کسانی که مقابل امام ایستادند: منکر خدا نبودند قرآن را قبول داشتند حتی بعضی سابقه عبادت و جهاد داشتند اما یک نقطه شکست مشترک داشتند: جایی که حقیقت با هزینه همراه شد. یک تفکیک مهم برای دقیق فهمیدن عاشورا اگر بخواهیم دقیق‌تر از نگاه کلام شیعه دسته‌بندی کنیم: ۱. کفر کلاسیک (بیرونی) کسی خدا را قبول ندارد : این در عاشورا محور نیست. ۲. جهل ساده (ندانستن) نمی‌داند حق چیست : این هم بخش اصلی نیست. ۳. غفلت/انحراف معیار (هسته عاشورا) حق را می‌شناسد، اما: ترس منفعت فشار اجتماعی وابستگی به قدرت باعث می‌شود تصمیمش خلاف دانسته‌اش شود. به همین خاطر در ادبیات شیعه، گریه بر عاشورا فقط برای حادثه نیست؛ برای یک هشدار دائمی است: انسان می‌تواند حقیقت را بفهمد، اما در لحظه تصمیم آن را از دست بدهد. اگر بخواهم خیلی خلاصه کنم: عاشورا از نگاه اهل‌بیت، صحنه شکست «دانش» نبود؛ صحنه شکست «پایداری بر حقیقت در برابر فشار دنیا» بود. و چقدر الان ملموس میشود وقتی میگوییم : کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا عاشورا یک رویداد تاریخی نیست، عاشورا یک "الگوی تکرار شونده در تصمیم های انسانی ست" - کُلُّ یَومٍ عاشورا یعنی : هرجا حق روشن است و انتخاب انسان از روی «مصلحت/ترس/منفعت» خلاف جهت باشد، همان ساختار عاشورا تکرار شده است. «کل ارض کربلا» یعنی : کربلا یک «مکان جغرافیایی» نیست یک «میدان درگیری ارزش‌ها» است یعنی: هر جایی که: عدالت و منفعت صداقت و امنیت حق و قدرت در تعارض قرار بگیرند، آنجا «کربلا»ست. در یک جمله : تاریخ عاشورا تکرار نمی‌شود، اما «منطق انتخاب انسان در برابر حق» دائماً تکرار می‌شود. و سوال کلیدی : ⚠️ چرا انسان در لحظه انتخاب، برخلاف بصیرتش عمل می‌کند ؟

بسم الله الرحمن الرحیم