روز 6

- میگویند هر کسی شبیه به جایی میشود که به آن تعلق دارد ، پس من شبیه وطنم شده‌ام ، غمناک ، خسته ، رنجیده ، زخمی و در عمق ناامیدی امیدوار .

گشته ام این خانه را..اینجا و آنجا نیستی.. دخترِ زیبای من..دلتنگ بابا نیستی؟! تا هزار و یک شمردم..بازیِ خوبی نبود خوب قایم می شوی.. دیگر تو پیدا نیستی.. دفترِ مشقت چرا امشب جلویت باز نیست؟! پس به فکر امتحان و درس فردا نیستی؟! دخترم..کابوس دیدم گیسوانت خاکی است خواب میبینم؟..نه..بیدارم..تو امّا نیستی! دستِ کم یک بار دیگر کفش نویَت را بپوش عید نزدیک است، عیدی ‌که با ما نیستی.. اشک هایم را ندیدی دخترم..حالا ببین گریه کردم..چون تو در آغوشِ بابا نیستی. _برای‌ میناب.

هموطن فقط کسی نیست که با او در یک کشور دیده به جهان گشوده ای . هموطن جگرگوشه ای است که هرگز او را ندیده ای اما هنگامی که به تو خبر می رسد که گرفتار مصیبتی شده یا جانش را از دست داده انگار آن بلا به تو رسیده یا یکی از اعضای خانواده ات از دست رفته . این سخن را وقتی با دل و جان درک میکنی که وطنت گرفتار جنگ شده باشد.

خودم را در وهم و خیال غرق کرده بودم و از درون نسبت به همه چیز بی‌اعتنا شده بودم تا دیگر به هیچ چیز فکر نکنم و بگریزم.‌ - مارسلین لوریدان ایونس.

_

خیلی مراقب آدمایی باش که حرفاشون با رفتارشون یکی نیست .

الهی به علی..🖤

آدمیزاد به اندازه‌ی مهربانی قلبش رنج می‌کشه.

-💙•