حافظا دیدی که کنعان دلم بی ماه شد
عاقبت با اشک و غم کوه امیدم کاه شد
گفته بودی یوسف گمگشته باز آید ولی
یوسف من تا قیامت هم نشین چاه شد
من در عکسهای تو قشنگم؛
وگرنه دوربینها،
هیچوقت اینقدر با من مهربان نبودهاند...!