جنگ‌نوشت| اینبار اگر خبر ترور یا شهادت یکی از مسئولان نظام تأیید شود می‌بایست منتظر انهدام یک شرکت از شرکت‌های آمریکایی ICT و AI آمریکایی باشیم! @nephaar

پرچمی که زمین نمی‌ماند..! خدا می‌داند که این پرچم‌های برافراشته‌ این روزها، چه اندازه کار از آن‌ها بر می‌آید و چه نور علی نوری را در ملکوت عالم منتشر می‌کند؛ همان پرچم قیامی که بدست سیدالشهداء برافراشته شد، امروز بعد از هزار و چهارصد سال.. با خون هزاران شهید آبیاری شده و کماکان در مقابل یزیدیان زمان بدست یک یک این ملت مبعوث شده ایستاده است... خدا می‌داند این ایده‌های ساده، چه حرف‌های عمیقی را فریاد می‌زنند! در گوشه گوشه‌ی این شهر کتاب‌ها باید نوشت! @nephaar

سخنرانی عجیب منتسب به استاد بیات پیش از جنگ رمضان در جمع اصحاب رسانه ملی به تاریخ ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ بر اساس علم اخترشناسی و سخنان علامه حسن زاده آملی و بسیاری از پیش‌بینی‌هایی که به وقوع پیوست! پ.ن: بیش از اینکه منتظر این باشیم که کدام پیش‌بینی به وقوع می‌پیوند، کشف وظیفه و عمل به آن برایمان مهم‌تر و نعمت بزرگ‌تریست @nephaar

✅ حاج مهدی رسولی، خدا حفظشان بکند؛ حرف‌های دقیق تمدنی... @nephaar

✅ این۳ گروه ضدانقلاب را بشناسید @menbaremajazii @nephaar

حسین پاک: از همه مردم و نخبگان دعوت می‌کنم به جنایت‌های رژیم ظالم آل‌خلیفه در بحرین بپردازند؛ مردم مظلوم بحرین هزینه ایستادن در کنار ما را می‌دهند و ما این موضوع را فراموش نمی‌کنیم @nephaar

پیشنهاد امام خمینی (ره) برای پیدا کردن جاسوس‌ها @nephaar

و اما علی... بعید می‌دونم توی دنیا کسی رو بشه پیدا کرد که مثلاً بگه این علی آقا یه بدی کوچیک به ما کرده! علی آقای کد شماره ۲، قد بلند و کشیده‌ای داشت؛ ازین قد بلندهایی که پاهای کشیده‌ واضحی دارند؛ بعد از ابوالفضل روی طبقه بالای اولین تخت آسایشگاه که می‌شد سمت راست درب ورودی دقیقا در نزدیک‌ترین فاصله با اون کولری که صدای تراکتور می‌داد و سر درجه کولر بین بچه‌های نزدیک به کولر و دور از کولر چالش بود قرار داشت؛ البته این بدیهی بود که علی خودش درباره سرمای کولر یا هر موضوع اختلافی دیگه نظر نده و تابع نظر جمع باشه... اساساً علی وارد هیچ چالشی نمی‌شد؛ عمومأ تا صداش نمی‌کردند و ازش سوالی نمی‌پرسیدند حرفی نمی‌زد؛ کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر از دانشگاه شریف داشت و این یعنی از خیلی از ماها هوش بالاتری داشت اما خب... روحیه متفاوتی هم داشت؛ اینجوری بود که عمدتاً در حالت نشسته به صورت چهارزانو می‌نشست و دست‌هاشو روی زانو می‌گذاشت... چه روی تختش چه توی کلاس‌ها و چه در زمان‌های دیگه و به حالتی شبیه به قاریان قرآن با یک آرامش خاصی حرکات آونگی تکون دادن سر به جلو و عقب یا چپ و راست داشت و به دیگران نگاه می‌کرد و لبخند می‌زد؛ اگر هم دراز کشیده بود تا به سمتش می‌رفتی بالافاصله با شرمندگی می‌نشست و توجه مطلقش رو به مخاطبش هدیه می‌داد؛ حتی فامیلی علی رو آنقدر کم حاشیه بود خیلی از رفقا تا قبل از نتیجه اولین میدون تیر که بیشترین امتیاز رو گرفته بود از فرط بی‌حاشیه‌گی تا اون موقع نشنیده بودند؛ اما تعامل اصلی من با علی ازونجا شروع شد که علی آقا بعد از مدتی، اول یک پا و بعدا کف هر دوپاش شروع به تاول زدن کرد... و ازونجا که توی سربازی تا خیلی هیاهو نداشتی باشی کسی جدیت نمی‌گیره بر خودم وظیفه دونستم توی روند درمان علی یکم کمکش کنم... البته که شخصیت جذاب علی هم نظرمو برای نزدیک شدن بهش جلب می‌کرد تا باهاش تعامل بیشتری داشته باشم... بعضی اوقات هم چون می‌دونستم خیلی تعارفی هست و هی عذرخواهی و اظهار شرمندگی می‌کنه از قصد چیزهایی می‌گفتم که یکم بیشتر این حرف‌هارو بزنه تا یکم با این فضای علی شوخی کرده باشم؛ کلا آدم‌های خجالتی و مؤدب رو خوب اذیت می‌کنم و این البته از سر دوست‌داشتنه؛ کم‌کم با علی آقا از فضای خونه و سازی که تمرین میکنه و می‌زنه و شخصیتش و علایق خانواده نسبت به رشته‌ش و علایق خودش... صحبت کردیم که البته می‌شد ازونجا لایه‌های بیشتری از علی رو درک کرد؛ حالا بعد از مدتی که گذشت زانوهای علی هم درگیر شده بود. اینطوری که بابالنگ‌دراز گروهان ما شبیه کسانی که جفت پاهاش تیر خورده و از قضا به لحاظ قد بلندش اول صف هم هست نه می‌تونست بدو رو بره و نه می‌تونست توی کلاس‌های تاکتیک اونطور که باید عمل کنه... اما باید می‌رفت! اینجا سربازیه! وگرنه سایه سخت تجدید دوره بالای سرش بود! ازونجا تا تقریبا پایان دوره علی بخش زیادی از توجهش رو مخصوصأ اول صبح‌ها و آخر شب‌ها متوجه گرم‌ کردن و درمان زانوهاش می‌کرد... منم زانوبند کشی که داشتم رو دادم به علی و چقدر اظهار شرمندگی می‌کرد برای کاری که واقعا چیز مهمی نبود؛ روزهای آخر هم آموزش پادگان به نمایندگی از کل گروهان، از ایشون و چند نفر دیگه کل دروس رو امتحان گرفت و بلاخره این دوره آموزشی پر حاشیه رو علی آقای کم‌حاشیه برای ماها به اتمام رسوند. علی آقای متواضع و خوش‌رو و ساکت و دوست‌داشتنی گروهان ما... نه فقط ما، بلکه هرکسی که دیده باشدت دوستت داره؛ مراقب این زیادی خوب‌ بودنت باش که البته همینطوری بمونی... بهترین‌هارو برات از خدا می‌خوام داداش، عاقبت به خیر بشی #روایت_گروهان @nephaar

نامه سرگشاده جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاه‌های سراسر کشور به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری جناب آقای دکتر سیمایی وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری با سلام و احترام، اینجانبان، جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاه‌های سراسر کشور، به نمایندگی از طیف وسیعی از دانشگاهیان معتقد به عزت ملی، امنیت پایدار و کیان علمی ایران اسلامی، مراتب اعتراض و تأسف عمیق خود را نسبت به اقدام اخیر رئیس دانشگاه تهران در ارسال نامه‌ای به جناب‌عالی و طرح درخواست خویشتنداری نیروهای مسلح در قبال حمله به دانشگاه‌های کشور، اعلام می‌داریم. بی‌تردید، دانشگاه نهادی مقدس و نماد خردورزی، تعالی و تمدن‌سازی است. اما آنچه در این برهه حساس از سوی رئیس یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های کشور رقم خورد، نه تنها منطبق با منافع ملی و مصالح عالیه نظام نبود، بلکه اقدامی غیرمسئولانه، فاقد وجاهت کارشناسی و مغایر با اصل بنیادین بازدارندگی و دفاع مشروع تلقی می‌شود. نکاتی که در این راستا شایسته تأمل و پرسش جدی است، به شرح زیر می‌باشد: ۱. دخالت در حوزه تخصصی دفاعی: در شرایطی که دشمن با تمام توان، از بمباران مراکز علمی و زیرساخت‌های حیاتی گرفته تا هرگونه اقدام تجاوزکارانه، آرامش و امنیت منطقه را نشانه گرفته است، اظهارنظر درباره راهبردهای دفاعی و تعیین تکلیف برای نیروهای مسلح مقتدر ایران، خارج از حوزه اختیارات و مسئولیت‌های مدیریت دانشگاهی است. ۲. تولید دوگانگی مصنوعی و تضعیف وحدت ملی: طرح چنین موضوعی در قالب نامه‌ای رسانه‌ای و علنی، بی‌آنکه ضرورتی برای آن وجود داشته باشد، موجب ایجاد دوگانه‌ای نادرست میان «دانشگاه» و «نیروهای مسلح» می‌گردد. ۳. نادیده گرفتن واقعیت‌های میدانی و جنایات دشمن: در روزهایی که برخی دانشگاه‌های کشور (مانند دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه کرمانشاه و بسیاری از دانشگاههای دیگر) مورد هجوم مستقیم قرار گرفته و نهاد علم، قربانی جنایات رژیم صهیونیستی و امریکا می‌شوند، انتظار می‌رود که نهاد علم، با درک صحیح از ماهیت تقابل، پشتیبان منطق قوی و بازدارنده «فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ» باشد. مظلوم‌نمایی و فراخوان برای خویشتنداری یک‌جانبه، نه تنها کمکی به حفظ حرمت علم نمی‌کند، بلکه بستر را برای گستاخی بیشتر دشمن فراهم می‌آورد. ۴. خدشه به اعتبار و جایگاه دانشگاه در عرصه بین‌الملل: اظهاراتی از این دست، آن هم در شرایط حساس منطقه، این پیام را به افکار عمومی و جبهه مقاومت مخابره می‌کند که گویی صدایی از درون ساختار علمی ایران، خواستار عقب‌نشینی در برابر متجاوز است. 5. پشتیبانی نظامی متجاوزگران توسط دانشگاههایشان: ما بر این باوریم که اساساً بسیاری از مراکز علمی که امروز مورد حمله قرار می‌گیرند، بخشی از ساختارهای آکادمیک یک رژیم اشغالگر و جنایتکار هستند که از علم به مثابه ابزاری برای توسعه تروریسم و تداوم نسل‌کشی و تجاوز و خردکشی استفاده می‌کنند. در چنین شرایطی، فرق گذاشتن میان دانشگاه و پادگان در این رژیم، فریبکاری و غفلتی راهبردی است. اینجانبان ضمن محکوم کردن این اقدام نابخردانه، از جناب‌عالی به عنوان بالاترین مقام علمی کشور و از رئیس دانشگاه تهران و سایر مدیرانی که نامشان در این نامه مستتر بوده، انتظار داریم: ۱. موضع صریح و شفاف خود را در قبال این اقدام اعلام کنند. ۲. بر تمایز نهاد علم با سیاست‌زدگی و ورود به حیطه‌های غیرتخصصی تأکید نمایند. ۳. مدیریت جنگ و راهبردهای دفاعی را به فرماندهان مقتدر و کارشناسان نظامی بسپارند و همه ظرفیت دانشگاه را صرف اعتلای علمی، تقویت امید و انسجام ملی نمایند. 4. بجای تاکید ذلیلانه بر خویشتنداری، یک نامه برای تاکید بر توسعه فناوری های دفاعی و امنیتی کشور صادر نمایند. و اگر جرات چنین اقداماتی را ندارند وبال گردن امنیت کشور نشوند و سکوت پیشه کنند، که سکوت از موضع‌گیری نابخردانه و دشمن شاد کن بهتر است. امید است که این تذکرِ برآمده از غیرت دینی و مسئولیت‌پذیری ملی، مورد توجه قرار گرفته و شاهد هم‌افزایی هرچه بیشتر ارکان نظام برای عزت و سربلندی ایران اسلامی باشیم. والسلام علی من اتبع الهدی جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاه‌های سراسر کشور أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ @iran_professors1404 @nephaar

📃پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت گرامیداشت روز جمهوری اسلامی ایران و روز طبیعت ✍🏼 بسم‌الله الرحمن الرحیم هُوَ أَنشَأَکُم مِنَ الأَرضِ وَاستَعمَرَکُم فیها 🔻 ملت قهرمان ایران نوروز امسال را با حماسه و غیرت عجین کرده‌اند و پس از گرامیداشت دوازدهم فروردین ـ روز جمهوری اسلامی ایران ـ به استقبال روز طبیعت می‌روند. اکنون که دشمن زبون و بی‌رحم آمریکایی و صهیونی، حدّ و مرز انسانی، اخلاقی، و حیاتی در دَدمنشی خود ندارد و حتی فضاهای طبیعی و زیست‌محیطی میهن عزیزمان را نیز مورد هجوم و آسیب قرار داده است، هر حرکتی در مسیر گسترش آبادانی و ساختن آینده درخشان ایران، اقدامی شایسته و بایسته است. 🔻از جمله این کارهای پسندیده آن است که آحاد مردم در همه شهرها و روستاها با کمک یکدیگر و با همکاری و هماهنگی دستگاه‌های مربوطه، از روز طبیعت تا پایان بهار خصوصاً روزهای فروردین ماه به کاشت درختان مُثمِر و نیز مراقبتهای بعدی مورد نیاز اقدام کنند. 🔻دیوصفتان کودک‌کش آمریکایی و صهیونیستی، نونهالان مدرسه شجره طیبه را وحشیانه به شهادت رساندند؛ اما ملت ایران به نیّت همه شهدا، خصوصاً شهدای جنگ تحمیلی سوم، #نهال_امید را در پهنه سرزمین خود غرس می‌کند تا هر یک از این نهال‌ها در سالهای آینده به شجره‌ای طیبه و درختی پرثمر تبدیل شود، ان‌شاءالله. سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای ۱۲/فروردین/۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

شماره کارت کمک‌های مالی جهت پشتیبانی و تجهیز رزمندگان اسلام در خط مقدم 6063_7312_8629_2942 پ.ن: مورد تائید @nephaar

تنها کسی که می‌تونه بعدا ادعا کنه با چنگ و دندون این پرچم رو نگه داشته😁 @jahadishahid @nephaar