🇮🇷 چه غلطای عجیب غریبی! به مناسبت ۱۰ اردیبهشت روز ملی خلیج فارس @nephaar

🔹ده پیام حال خوب کن و امیدوار کننده از پیام رهبرانقلاب ۱. آغاز فصل جدید؛ پس از شکست آمریکا، معادلات خلیج فارس و تنگه هرمز وارد دوره‌ای تازه شده است. ۲. بیداری منطقه؛ ملت‌ها صلابت نیروهای دریایی و غیرت مردم جنوب ایران را در برابر سلطه بیگانگان دیدند. ۳. تغییر نگاه جهانی؛ برای افکار عمومی و حتی حاکمان منطقه روشن شد که حضور آمریکا عامل ناامنی است. ۴. افول هیمنه دشمن؛ پایگاه‌های آمریکا حتی توان تأمین امنیت خود را ندارند چه رسد امنیت دیگران ۵. افق روشن منطقه؛ آینده خلیج فارس بدون آمریکا و در مسیر پیشرفت و رفاه ملت‌ها ترسیم شده است. ۶. هم‌سرنوشتی منطقه؛ ایران و همسایگان خلیج فارس و دریای عمان در یک مسیر مشترک قرار دارند ۷. پایان نقش بیگانگان؛ قدرت‌های طمع‌کار بیرونی جایی در معادلات آینده منطقه ندارند. ۸. پیروزی راهبرد مقاومت؛ این دستاورد، نتیجه ایران قوی و آغاز شکل‌گیری نظم جدید منطقه و جهان است. ۹. ملت برانگیخته؛ جانفدا فراتر از دهها میلیون و نود میلیون ایرانی در داخل و خارج، پشتوانه این مسیر و پاسدار همه ظرفیت‌های ملی هستند. ۱۰. تثبیت امنیت و پیشرفت؛ با مدیریت تنگه هرمز، امنیت، رفاه و منافع اقتصادی برای همه ملت‌های منطقه رقم خواهد خورد. و در نهایت: و مواهب اقتصادی آن، دل ملت را شاد خواهد کرد؛ بِاِذنِ الله وَلَو کَرِهَ الکافرون. @nephaar

📝 پیام رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت روز کارگر و روز معلم ✍🏼 بسم‌الله الرّحمن الرّحیم ▫️ دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر به‌عمل می‌آید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که به‌نوبه‌ی خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. ▪️ معلم در اولین مرحله‌ی تحقق از این مقصود نقش‌آفرینی میکند. مسئولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت، و بخش مهمی از رشد بینش و قالب‌ریزی هویت نسل آینده برعهده‌ی او است. دانش‌آموزان و دانشجویان و طلّابی که در کنار هر معلمی رشد میکنند، در آینده نه‌چندان دور، مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را به‌کار بسته و اِی بسا در خُلق‌وخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصه‌ها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینه‌ای، نمایش‌دهنده‌ی رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود. ▫️ از سوی دیگر، عرصه‌ی کار، صحنه‌ی وسیعی است به‌وسعت کشور که از داخل خانه‌ها، ادارات و واحدهای کسب و کار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاهها و کارخانه‌ها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده میشود. هرچقدر این پهنه‌ی وسیع از دو عنصر سخت‌کوشی و تعهّد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بشمار میروند بیشتر بهره‌مند باشد، پیشرفتگی کشور، بیشتر و بهتر تضمین میگردد. ▪️ میدانیم یک کارگر در پرتو تعهّد و حُسنِ عمل، گاه آن‌چنان جایگاهی می‌یابد که شایسته است همچون دست پُرمهر معلم و مربّی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه‌ی تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن از درک محضر معلّم قابل تأمین است. ▫️ اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهل‌وهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشمگیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله‌ی جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد. ▪️ معلمان مؤثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از مؤثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ به‌طوری‌که می‌توان ادعا کرد که این دو، به منزله‌ی ستون فقرات عرصه‌ی فرهنگ و اقتصاد هستند. از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت میشود ـ بخوبی واقف باشند. ▫️ همچنانکه باید به موازات این امر، توجه داشت که تجلیل‌های زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار گرچه بجا و مناسب است ولی قدردانی از تلاشهای این دو قشر باید عمیق‌تر و عملی‌تر از این حد باشد. بنده تصور میکنم همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور به‌عمل می‌آورند، شایسته است در یاری کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قوی‌ای از خود نشان دهند. ▪️ از جمله باید تعامل خانواده‌های دانش‌آموزان و دانشجویان در اداره‌ی مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود، و همچنین باید با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیب‌دیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را به‌‌منزله‌ی ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛ و البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید. ▫️ ایران عزیز، همچنان که در پی سالها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، ان‌شاءالله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هر چه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین، و با اولویت دادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه‌ی تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور به‌سوی قلّه‌های پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود، و این البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان عجّل‌‌الله‌ تعالی فرجه‌الشریف هر چه سریعتر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذن‌الله تعالی. والسّلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته. ✍🏼 سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای 🗓 ۱۱/اردیبهشت/۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

شما بگویید: براستی نگارنده کیست؟! یادداشت| زمانه‌ی عجیبی است؛ سرعت اتفاقات به حدی برق‌آساست که حتی برای چون منی که از خفتگان این میدان به حساب می‌آیم هم، این چند سال به اندازه یک عمر گذشته است. سپیدی پیشرونده ریش‌های جلوی چانه‌ام شاید کوچک‌ترین وجه این شدت و سرعت است که آن را هر روز در آینه آشکارا می‌بینم؛ اما آنچه که برای من شبیه معجزه است: عبور شگفت‌آور جمهوری اسلامی از کوران حوادث مختلف در این سال‌هاست؛ مثلاً عقل محاسبه‌گر من قریب ده سالی هست که انتظار سال ۱۴۰۴ را می‌کشید؛ به حساب خودم گفته بودم که اگر عمر امام خامنه‌ای هم به قدر امام راحل باشد سال ۱۴۰۴، سال وداع ما خواهد بود؛ همه این ده سال به رفقای خیلی نزدیکم این را گوشزد می‌کردم که برای آن روز باید خودمان را آماده کنیم و سناریو داشته باشیم که دشمن حتماً برایش خواب‌ها دیده‌ است و برنامه‌ریزی می‌کند؛ یا مثلاً در میانه دولت شهید رئیسی بازهم درگوشی به رفقایم می‌گفتم که این نقدها که می‌کنیم شاید صلاح نیست؛ شاید به اعتبار و مقبولیت رهبر آینده در حال لطمه زدنیم و باید کمی متفاوت‌تر از دیگران عمل بکنیم! اما هربار قصه‌ی شهادت‌ها که پیش می‌آید، همه معادلات سکولاراندیشی ذهنم را در هم می‌شکند! درست مثل شهادت حاج قاسم که چه غوغایی کرده بود! از فتنه ۱۸ دی ماه امسال تا ۹ اسفند عروج امام‌مان فقط ۵۱ روز گذشت اما تحولات، در قلوب این مردم بقدری عجیب رقم خورد که شاید پیچیده‌ترین رمان‌ها هم اینطور نمی‌توانست ورق را به نفع قهرمان داستان برگرداند؛ براستی نگارنده کیست؟! چه کسی قصه جمهوری اسلامی ایران را اینگونه از همه تهدیدها به شگفتانه‌ترین وجه ممکن عبور می‌دهد؟ من فکر می‌کنم برای پاسخ به این سوال باید این شب‌ها را به خیابان رفت و خوب نگاه کرد و خوب اندیشید؛ مردمی که بی‌آنکه حتی یک فریم از فیلم، صدا یا چیزی از رهبرشان دیده و شنیده باشند چگونه عاشقانه عطش اطاعتشان را تا پس از نیمه‌های شب حتی، بلند بلند فریاد می‌زنند. دو ماه پیش از این پرچم آتش می‌زدند و حالا همه‌جای شهر به رنگ پرچم شده است؛ ازین عاشقانه‌تر هم مگر می‌شود نگاشت؟! ازینجای فصل ترجیحم این است که خود را به نگارنده این کتاب بسپارم و دیگر هیچ حدسی نزنم؛ من به نویسنده اعتماد تام دارم؛ و فصل‌ها عاشقانه را.. بیشتر دوست می‌دارم! #علی_عباسیان @nephaar