پایان آتش‌بس؛ آغاز راهبرد عملیاتی نوین ایران ✍🏻 مهدی محمدی - ۸ خرداد ۱۴۰۵ تحولات میدانی در هفته‌های اخیر شتابی گرفته که دیگر نمی‌شود با مفاهیم قدیمی تحلیلش کرد. جمع‌بندی قطعی این است: دوران «آتش‌بس» تمام شده. اگر نخواهیم از «شکست کامل» آتش‌بس حرف بزنیم، باید بپذیریم خروج از آن کاملاً آغاز شده و عملاً آتش‌بس به محاق رفته. 🔹واقعیت میدان برخلاف شایعه‌هاست برخلاف تحلیل‌های سطحی که می‌گویند ایران «ضربه می‌خورد و پاسخ نمی‌دهد»، میدان دقیقاً برعکس را نشان می‌دهد. طی یک هفته، سه رویارویی نظامی مشخص با نیروهای آمریکایی در بندرعباس و جزایر جنوبی ثبت شده. قاعده تازه ایران روشن است: 🔹هر حمله، یک پاسخ نامتناسب دریافت می‌کند. یعنی قدرت ضربه متقابل به هیچ وجه با حمله اولیه دشمن قابل مقایسه نیست. دو نمونه روشن: ● در حمله به فرودگاه بندرعباس، ایران پایگاه «علی السالم» کویت را با چند موشک قدرتمند هدف گرفت. ● شلیک موشک کروز به سمت اهداف آمریکایی در خلیج فارس و تنگه هرمز. سپاه رسماً اعلام کرده پاسخ داده شده، اما ملاحظات عملیاتی مانع برجسته‌سازی کامل رسانه‌ای شده. ⚡️ابتکار عمل با ایران است نکته راهبردی: این ایران بوده که در موارد اخیر جرقه درگیری را زده؛ چه با ساقط کردن پهپاد فوق‌پیشرفته MQ-9، چه با کنترل مسیرهای تنگه هرمز. 🔸هنوز وارد جنگ گسترده نشده‌ایم با وجود نقض آتش‌بس، هنوز در فاز جنگ گسترده نیستیم. اما سکوت اسرائیل و تحرکات آمریکا از یک «دوره آماده‌سازی» جدی خبر می‌دهد. تجربه تاریخ می‌گوید: سکوت اسرائیل نشانه صلح نیست، یعنی طرح‌ریزی برای رویارویی جدید. ما خود را برای درگیری محتمل در ماه‌های آینده آماده می‌کنیم. توافق احتمالی هم فقط ابزاری برای خریدن زمان و آمادگی برای «جنگ بعدی» است. هیچ توهمی درباره صلح نداریم. 🔹راهبرد عملیاتی جدید سپاه از ۱۰ روز پیش: ۱. افزایش نرخ ساقط کردن پهپادها: سامانه‌های پدافندی جدید به بلوغ رسیده‌اند. دوران جولان پهپادهای دشمن بر فراز ایران تمام شده. ۲. حمله مستقیم به شناورهای تهاجمی: هر شناوری که تعرض کند یا در محاصره دریایی مشارکت داشته باشد، با موشک‌های کروز هدف قرار می‌گیرد. ۳. برخورد با شناورهای متخلف در تنگه هرمز: مسیر استاندارد مشخص شده و متخلفان با هشدار و شلیک هشدار وادار به بازگشت می‌شوند. حاکمیت ایران بر تنگه هرمز تثبیت شده. 🔹دشمن چه می‌کند؟ آمریکایی‌ها در حال تکمیل بانک اهداف از طریق تصویربرداری مداوم هستند. ما هم این الگو را رصد می‌کنیم. نکته مهم: برخلاف یک هفته پیش که در «لبه عملیات» بودند، حالا با کاهش آمادگی مواجه‌اند و بخشی از تجهیزات را خارج کرده‌اند. در مقابل، نیروهای مسلح ما با آمادگی بالاتر، مهیای لحظه‌ای هستند که توافقی در کار نباشد. 🔹پازل جدید امنیتی برای واشنگتن گزارش رویترز و اسناد سنتکام از نگرانی شدید بابت «بازیگران ناشناس» جدید حکایت دارد؛ بازیگرانی که با داده‌های GPS تجاری، تأسیسات محرمانه آمریکا را هدف می‌گیرند و فارغ از بودن یا نبودن آتش‌بس، برنامه خودشان را پیش می‌برند. 🔸حرف آخر: آنچه در میدان می‌گذرد یعنی ما برای جنگ بعدی آماده‌تر از دشمنیم. تا آن لحظه، دست رزمندگان ما روی ماشه می‌ماند. @mohammadi61 @nephaar

پیروزی در متن، نبرد در فرامتن؛ تحلیلی بر هندسه قدرت در مذاکرات جاری ✍🏻 مهدی محمدی - ۸ خرداد ۱۴۰۵ 🔹توافقی وجود ندارد؛ ابتکار عمل با ایران است برخلاف عملیات روانی گسترده رسانه‌های غربی، هیچ توافقی نهایی نشده است. دلیل اصلی، شکاف عمیق در دو لایه «متن» و «فرامتن» است. در لایه متن، ایران هنوز به مفادی که بازتاب‌دهنده پیروزی قاطع در جنگ و شکست کامل آمریکا باشد دست نیافته؛ متنی که روی میز است باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که هر خواننده‌ای بی‌هیچ تردیدی بازنده و برنده میدان را تشخیص دهد. در لایه فرامتن نیز اعتماد ایران به امکان توافق با دولتی که فرمانده ترور شهیدان ماست، صفر بلکه منفی است. وقایع ده روز اخیر این گزاره را تقویت کرده که شاید اساساً نباید با چنین دشمنی توافق کرد. ما امروز در موضع «قدرت» هستیم و این ماییم که تصمیم می‌گیریم توافق صورت بگیرد یا خیر. 🔹اعتماد به روایت دشمن؛ آفت تحلیل در داخل یک آسیب جدی در فضای تحلیلی داخل، مبنا قراردادن توییت‌های ترامپ یا گزارش‌های رسانه‌های اسرائیلی برای قضاوت درباره کنش ایران است. ترامپ امروز جنگ و مذاکره را یکجا باخته است و برای پوشاندن این شکست، به جنگ روانی و لفاظی‌های توخالی پناه برده. تکلیف ما روشنگری حداکثری است، اما مبنا قراردادن سخن دشمن برای تحلیل کنش خودی، یک خطای راهبردی محض است. 🔹فرمت توافق: شکست راهبردی ترامپ در پرونده هسته‌ای چارچوب کلی هر توافق احتمالی، بازتابی از شکست مفتضحانه پروژه «نابودی برنامه هسته‌ای» ایران است. ترامپ آمده بود تا ایران را به «غبار هسته‌ای» تبدیل کند، اما در طرح فعلی، ایران در حوزه هسته‌ای هیچ امتیازی نداده و هیچ محدودیتی را نپذیرفته است. این فرمت، «برنده» را مشخص می‌کند. حتی اگر فردای توافق، آمریکایی‌ها به عهد خود خیانت کنند، ما در حوزه هسته‌ای چیزی از دست نداده‌ایم و منابعی که در مدت کوتاه توافق جذب می‌شود، قدرت ما را برای «رویارویی بعدی» افزایش می‌دهد. 🔹روان‌شناسی ترامپ؛ تلاش برای پوشاندن شکست رفتارهای اخیر ترامپ را باید تلاش مذبوحانه برای «کاور کردن باخت» تحلیل کرد. او به سه ابزار متوسل شده است: • لفاظی و دروغ‌پردازی • عملیات نظامی محدود و ناموفق • فشار بر لبنان از طریق اسرائیل نکته کلیدی اینجاست که این رفتارها اگرچه برای «فیس سیوینگ» ترامپ طراحی شده، اما عملاً فاصله‌گیری از توافق را تسریع می‌کند. 🔹چشم‌انداز آینده: از آتش‌بس شکننده تا جنگ بزرگ سه سناریو پیش روست: ۱. توافق عزتمندانه ۲. جنگ بزرگ ۳. نه جنگ، نه صلح (وضعیت فرسایشی به نفع کشور نیست) در هر سه حالت، محاسبه غلط دشمن او را به باتلاقی عمیق‌تر فرو خواهد برد. عزت امروز ایران، ثمره خون شهدا و مجاهدت نیروهای مسلح است و در هیچ اتاق مذاکره‌ای، کوچک‌ترین خدشه‌ای به این دستاورد راهبردی وارد نخواهد شد. 🔸خلاصه راهبردی: ایران در موضع قدرت است، توافق صرفاً یک تاکتیک برای خرید زمان و منابع است نه استراتژی صلح‌طلبانه، و سرنوشت نبرد را ما تعیین خواهیم کرد. @mohammadi61 @nephaar

معمای آتش‌بس و توهم صلح! مهدی محمدی، مشاور دکتر قالیباف، در هشتم خرداد بالاخره بیان کرد: «توافق احتمالی فقط ابزاری برای خریدن زمان و آمادگی برای جنگ بعدی است، هیچ توهمی درباره صلح نداریم» راستش را بخواهید، از همان روز اول که بحث آتش‌بس و مذاکره پیش آمد، تنها دلیل منطقی که می‌شد برای این کار متصور شد همین بود و نه هیچ دلیل دیگری! الباقی آن دلایلی که مطرح می‌شد، به عقل و تجربه ثابت شده بودند که هرگز به نفع ما نخواهد بود. اما این تنها دلیل را هم نمی‌شد به هیچ وجه ممکن از ابتدا در رسانه‌ها بیان کرد! در شرایطی که ایران با کمتر از یکصدم بودجه نظامی آمریکا، با او می‌جنگد و صدها تحریم را پشت سر گذاشته، ایستادگی در برابر این ابرقدرت و صدها حامی نظامی دیگر که عزم نابودی ما را دارند، خودش یک پیروزی است! اما پرسش اصلی اینجاست: آیا می‌توان نیاز به «آتش‌بس» را فریاد زد؟ از منظر راهبردی، پاسخ منفی است. دلیل آن را هم در نظریه «معمای اطلاعات» توماس شلینگ می‌توان یافت: اگر دشمن متوجه ضعف یا نیاز مبرم طرف مقابل به توقف درگیری شود، محاسباتش تغییر می‌کند و همان فرصت را هم از او می‌گیرد. به همین دلیل، رسانه‌ها تنها جای حماسه‌‌‌خوانی‌ها و رجزخوانی‌ هستند، نه اعلام نیازهای لجستیکی! با این حال، درک این نیاز برای نخبگان سیاسی و رسانه‌ای حیاتی است. تجربه تاریخی جنگ ۱۲ روزه و پس از آن تا جنگ رمضان نشان می‌دهد: در آن مقطع آسمان ما اتوبان جنگنده‌های آمریکایی و اسرائیلی شده بود و سامانه‌های پدافندی به محض روشن شدن مورد اصابت قرار می‌گرفتند، اما همین وقفه آتش‌بس فی‌مابین جنگ به ما کمک کرد که با بروزرسانی‌ سامانه‌ها، سرنگونی جنگنده‌های دشمن از اف‌۳۵ تا اف١۵ و اف١٨ و صدها هواگرد دیگر را رقم بزنیم؛ از وعده صادق ۱ تا وعده صادق ۲، نرخ اصابت موفق موشک‌ها از زیر ۱۵ درصد به بالای ۸۰ درصد رسید! آن پیشرفت در اصابت‌ها آیا اتفاقی است یا آن هم مرهون تغییرات تاکتیکی در مدل نظامی ما است؟ بدیهی است تجربه‌ای که در میدان جنگ به دست می‌آید و در فرصت آتش‌بس باید به تغییرات تجهیزاتی - زیرساختی منجر شود، به مراتب ارزشمندتر از تجربه‌ها ده‌ها سال کار نظامی در زمان صلح است! مثلاً مشکل بسته شدن ورودی یک شهر موشکی، یک زرادخانه را بلااستفاده می‌کرد، اما در این جنگ اخیر ما ثبات تعداد موشک‌‌ها را از یک جایی به بعد حفظ کردیم و این هم حاصل تغییرات تاکتیکی حاصل از تجارب جنگ‌های قبلی بوده است. طرف ضعیف‌تر از نظر بودجه نظامی، تجهیزات و کشورهای حامی طبیعی است که آتش‌بس را مغتنم بشمارد؛ ضمن اینکه نیاز چندانی به حمل ونقل گسترده همانند طرف مقابلش، ندارد. اما وقتی برتری اطلاعاتی با دشمن است و رزمندگان ما گاهی مجبورند در ماشین‌هایشان بخوابند، نمی‌توان این نیاز به آتش‌بس را فریاد زد. بهترین عملکرد «مدیریت ادراک» است: به دشمن سیگنال ضعف نشان ندهیم، اما برای تجدید قوا با ابهت در میدان دیپلماسی پیگیر مطالباتشان به عنوان برنده باشیم. نیاز به آتش‌بس را نه می‌توان به مردم و نه در معرض گوش بیگانگان فریاد زد، اما می‌توان آن را درک نمود. و از یاد نبریم در یک جنگ ترکیبی موجودیتی... رسانه‌ خود ابزاری مهم برای حماسه‌خوانی ماست، نه جای اعلام فهرست کمبودها! #علی_عباسیان @nephaar

🔴 آیا به ساعت صفر حمله ایران به رژیم صهیونیستی نزدیک می‌شویم؟! 🔻احتمال حمله موشکی ایران به مواضع تروریست‌های یهودی در فلسطین اشغالی هر لحظه بیشتر می‌شود. با توجه به دستکاری‌های مکرر ترامپ در مسیر تفاهم برای آغاز مذاکره و گذاشتن شروط جدید که به نوعی سنگ اندازی در رسیدن به هر توافقی در آینده است، در تهران ارزیابی‌ها این گونه است که نه تنها تفاهمی در پیش نخواهد بود بلکه جنگ از هر لحظه نزدیک‌تر است. 🔻شاید ترامپ دوست نداشته باشد جنگی را شروع کند که اختیارش دست خودش نباشد و به عبارت بهتر شروع کننده مانند همیشه آنها نباشند اما ایران در تصمیم حتمی و قطعی خود برای حمایت از لبنان و مقاومت قهرمان این کشور پابرجا بوده و به هر شکل ممکن با تداوم جنایت‌های صهیونیست‌ها و افق مسدود توافق، حملات موشکی خود به سرزمین‌های اشغالی را از سر خواهد گرفت. 🔻به نظر من احتمال حملات ایران بسیار بالا و قطع به یقین است؛ شاید برخی فکر کنند که نتانیاهو از حمله ایران استقبال و از آغاز جنگ خوشحال باشد ولی بدانید و آگاه باشید که به هیچ عنوان این چنین نیست. هر ضربه ناگهانی ایران می‌تواند به شکلی ویرانگر وارد شود و خسارت‌هایی را وارد کند که ماشین جنگی رژیم را برای ماه‌ها متوقف و از تداوم جنایت‌ها جلوگیری کنند. حمله انبوه و سنگین به پایگاه‌های رژیم و زیرساخت‌های نظامی و همچنین مراکز تجمع در شمال فلسطین اشغالی چیزی نیست که نتانیاهو و اوباش اطرافش انتظارش را داشته باشد. @SyrianKhabar @nephaar