🌱✨

بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش بتِ سنگین دلِ سیمین بناگوش نگاری چابکی شِنگی کُلَه دار ظریفی مَه وشی تُرکی قباپوش ز تابِ آتشِ سودایِ عشقش به سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش چو پیراهن شوَم آسوده خاطر گَرَش همچون قبا گیرم در آغوش اگر پوسیده گردد استخوانم نگردد مِهرت از جانم فراموش دل و دینم دل و دینم بِبُرده‌ست بَر و دوشش بَر و دوشش بَر و دوش دوایِ تو دوایِ توست حافظ لبِ نوشش لبِ نوشش لبِ نوش ،

گم شده بودم و حالا...

آغوش تو چقدر می آید به قامتم در آن به قدر پیرهن خویش راحتم می پوشمت که سخت برازنده ی منی امشب به شب نشینی خورشید دعوتم خوشوقتی صدای تو از دیدن من است من هم از آشنایی تان با سعادتم ! با خود تو را به اوج، به معراج می برم امشب اگر به خاک بریزد خجالتم ! بازار شام کن شب مان را به موی خود بگذار دیدنی بشود با تو خلوتم ! بر شانه ام گذار سرانگشت برف را کوهم ولی تمام شده استقامتم … من سیرتم همان که تو می خواستی شده لب تر کنی عوض شود این بار صورتم! جنگیدم و به گنج تو فرمانروا شدم این است از تمامی دنیا غنیمتم با من بمان که نوبت پیروزی من است چیزی نمانده است به پایان فرصتم … -علیرضا بدیع-

؛

یکی از چیزایی که توی این شلوغ بازار به داد خودم و دلم میرسه، دیدن این کارای کوچولوی دختر خوشگله‌اس🐳✨ شما هم لذت ببرید. #به‌این‌صورت

سلام بعد از روزها🥲🫂