«شهرى كه چشم به راهت بود ‌ويران شد؛ ‌ديگر آمدن و نيامدنت ‌هيچ فرقى نمى‌كند.»

برای جمعه برای یار؛

آدم‌ها وقتی حال هم را بپرسند، دنیا کمی بهتر می‌شود. مثل وقتی مادر بزرگم برای همسایه‌اش کاسه‌ی آش می‌برد، بی‌آنکه بخواهد چیزی در عوض بگیرد. در سختی‌ها، همین دل‌سوزی‌های کوچک‌اند که زندگی را نگه می‌دارند. دنیا اگر هم خسته باشد، با یک احوال‌پرسی ساده نفس تازه می‌کند. حالا سال‌ها گذشته، خیلی‌ها رفته‌اند، و من مانده‌ام با خاطره‌ی همان روزهایی که مردم، قبل از هر چیز، «دل» داشتند. یادشان همیشه می‌ماند؛ نه به خاطر کارهای بزرگشان، بلکه به خاطر همان‌جاهایی که در تنهایی‌ات، کسی بی‌صدا هوایت را داشت. آدم‌ها می‌روند، اما مهربانی‌شان می‌ماند. درست مثل بوی نان داغ در کوچه‌ای قدیمی، که حتی اگر نانوایی را هم خراب کنند، باز در خاطرت می‌ماند. مربای شیرین #هوشنگ_مرادی_کرمانی

نزار قبانی یه نصیحت پدرانه ی فوق العاده میکنه و میگه: تا زمانی که از عمق دوست داشتن طرف مقابلت مطمئن نشدی عمیقانه دوست نداشته باش! چرا که عمق عشق امروز همان عمق زخم فردای توست . . و چقدر درسته! ❤️‍🩹

برای جمعه، برای هوای بارونی که باید باشه و نیست؛

به غیر از بوسه کز تکرار رغبت را کند افزون کدامین قند را دیگر مکرر می‌توان خوردن؟ #صائب_تبریزی