‌🔱 ݁˖࿐

نئو در حالی که پاهایش را به شاخه درخت چِفت کرده و از آن آویزان شده بود، از پشت موهای معلق و در هوا و نارنجی‌اش، با چشمان شیطنت‌آمیز و حیرت‌زده به جک نگاه می‌کرد:《مطمئنی تو خود جکی؟》 جک چشمانش را مالید و با خستگی آه کشید:《این بار پنجمه که می‌پرسی. تو مطمئنی میمون درختی نیستی؟》 نئو لپ‌هایش را پر باد کرد و با صدا خارج کرد، دستانش در هوا آویزان بود:《نه مطمئن نیستم. گفتی می‌خوای واسش چی بخری؟》 جک دستانش را در جیب فرو برد:《تاج برگ بو.》 نئو سرش را کج کرد:《مثل همونا که آپولو داره؟ چقدر کم داری؟》 جک زیر لب گفت:《خیلی زیاد... تقریبا هیچی ندارم.》 نگاهش را از نئو دزدید. نئو تاب خوردنش را متوقف کرد و با ناباوری خندید:《هیچی نداری؟ دقیقا با پولات چیکار می‌کنی تو؟!》 جک خیلی جدی و خشک به چشمان برعکس او خیره شد:《واسه بقیه کادوی تولد می‌خرم. یکمش هم واسه غذای گربه‌ها میدم؟》 سرش را خاراند:《این ماه یکمشم به کایرون قرض دادم.》 نئو اخم کرد:《تو واسه بقیه کادو می‌خری؟ اصلا مگه کمپ گربه داره؟ وایسا ببینم چرا کایرون باید از تو پول قرض...》 جک با عصبانیت میان حرفش پرید:《پول داری یا نه؟》 نئو که چشمانش کم‌کم داشت تار می‌شد گفت:《الان که نه ولی شب بیا دور آتیش واست میارم.》 جک کمی خودش را جمع کرد:《از آتیش خوشم نمیاد، نمیشه بیاری اسطبلی جایی؟》 نئو با ناله خودش را بالا کشید و روی درخت نشست. کمی چشمانش را بست و با قیافه خسته از بالا به جک نگاه کرد:《آی سرم، باشه باشه واست میارم.》 جک سرش را تکان داد و برگشت که برود. نئو از پشت سرش داد زد:《قابلتو نداشت. مامانت بهت تشکر یاد نداده؟》 جک فقط به راهش ادامه داد.