خیلی وقتا به اون فطرت و ذات انسانی فکر کردم احساسات فطری ای که بیشتر تو بچگی نمود واضح داشتن یحتمل اکثرا وقتی بچه بودیم وقتی به یه انسانی که نیازمنده و کنار خیابونه و ... احساس رحم و مروت پیدا میکردیم. دوست داشتیم کمکش کنیم ولی چیزی که الان مهمه اینه که واقعا چه تعداد از اون اکثریت باقی مونده و هنوز هم اون احساسات براش بروز داره و آیا هنوزم اون پاکی و انسانیت بر اثر کارای خودمون از بین نرفته؟ واقعا ای کاش همیشه این اکثریت تو اکثریت بمونه و جاشو به اقلیت نده.

«تقدیمی» این پیام رو فوروارد کنید توی چنلتون و من یه پدیده ی نجومی رو به همراه عکسش بهتون تقدیم میکنم. تگ ها رو بفرستین به اسپاگتی

...