رندوم یه کتاب رو یکم پیش برداشتم و شروع کردم به خوندن
انتظار داشتم خیلی کرینج و لوس یا اصن بچه گونه باشه
ولی بشدت ناز و پر از حس خوب بود
کوتاه بود
۱۵۰ ص بیشتر نبود و روون
واسه همین سریع تموم شد
واقعا ته کتاب خوشحال شدم.خیلی خوشحال
هدایت شده از 焚
خیلی یهو مغزمو درگیر کرد و خوابم نبرد. قضیه جدیه و اینکه هیچکی بهش نمیپردازه باعث میشه بترسم. معمولا از این چیزها جوک میسازیم و با خنده میگذریم (step one: denial). چطور از اپستین جوک و میم ساختن و گذشتن؟ اینم همونه
هدایت شده از 焚
حس میکنم ایلومیناتی و کلا اپستین اینا رو ما خیلی به شوخی گرفتیم. ما آدم ها منظورمه. اینکه اونا دارن سعی میکنن جهان رو کنترل کنن حقیقت داره. اینکه دنبال قدرت و تسلط ان حقیقت داره. میخوان باعث شن ما فکر کنیم helpless و ضعیفیم. همونطور که آمریکای Land Of Shitdom انجامش داد رسما! دولتش پرونده اپستین رو منتشر کرد و بعد هیچ کاری دربارش نکرد. نه تنها هیچکدوم از عوامل رو دستگیر نکرد، بلکه حتی رئیس جمهورشون ترامپ هم شخصیت اصلی پرورنده دراومد. میخوان آدم ها حس کنن هیچکاری نمیتونن کنن.. و کم کم بپذیرن. تاریکی رو بپذیرن
هدایت شده از 焚
قبلا خیلی پنهون بودن درحدی که حرف از ایلومیناتی میشد همه میخندیدن. ولی این روزا اگه دقت کنید نشونه هاشونو همه جا میبینید.. تو ترندها، فیلمهای محبوب.. تو رفتارهای سلبریتی معروف. همه جا هستن و دارن خودشونو نشون میدن. نمیفهمم چرا تو یه فیلم رندوم که البته پرطرفدار هم هست مسلما، باید خیلی رندوم بازیگره تو خونه تیشرت با طرح مثلث و تک چشم توش رو پوشیده باشه. ما خیلی راحت داریم نادیده میگیریم. همه چیز رو نادیده میگیریم ما احمق های حواس پرت