‏قهر کردن فرآیند عجیبیه، هرچی تایم بیشتری ازش میگذره شدت بیشتری پیدا میکنه و بعد از یه مدت آشتی تقریبا غیرممکن میشه.

از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یک‌نفر، پرحرف شدنه.

بیاید شات بازی و اینجور چیزااا

لازم نیست بگی دوست دارم، برام کتاب بخر خودم میفهمم.

آخرین بی احترامی اش آنقدر شدید بود که دیگر خاطراتش هیچ ارزشی نداشت

همه میگن میخوایم آدمای سمی زندگیمون رو کنار بزاریم ولی هیچکس نمیگه میخوام روی خودم کار کنم و آدم بهتری باشم، همه به شکل نارسیستی تصور میکنن بهترینن اطرافیانشون مقصر و گناهکارن شاید خودمون آدم سمی بقیه باشیم روی خودمون کار کنیم.

‌‌‌

‏از تموم چیزهایی که به موقعش اتفاق نمی‌افتن،خستم.

‌

‏حداقلش اینه که من یاد گرفتم همه چیز یه روز چه دیر یا زود تموم میشه.

دیگر نمی‌گویم بمان چرا که اگر بمانی هم ماندنت بویِ رفتن میدهد .