هدایت شده از یادداشت هایَم؛
هرچی آدم های بیشتری رو دوست داشته باشی،
آدمِ ضعیف تری میشی.
کاش دو نفر به یه اندازه دلشون واسه هم تنگ میشد، خیلی غم انگیزه که یکی از دلتنگی خفه شه ولی اون یکی عین خیالش هم نباشه.
وقتی آدمای اشتباه زندگیتو حذف میکنی تازه میفهمی چقدر کافی ای، چقدر با خودت آرامش داری و چقدر از سر همشون زیاد بودی. تازه میفهمی هیچ وقت هیچ چیزی به هیچ کس بدهکار نبودی و نیستی.
بلیتت پیشِ من سوخت دیگه عزیزم. دیگه برام مهم نیست چیکار میکنی، با کیا میگردی، یا چقدر تغییر کردی و آدم خوبی شدی.
هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه و بعدش تو میشی آدم بدهی داستان.