وقتی آدمای اشتباه زندگیتو حذف میکنی تازه میفهمی چقدر کافی ای، چقدر با خودت آرامش داری و چقدر از سر همشون زیاد بودی. تازه میفهمی هیچ وقت هیچ چیزی به هیچ کس بدهکار نبودی و نیستی.

بلیتت پیشِ من سوخت دیگه عزیزم. دیگه برام مهم نیست چیکار میکنی، با کیا میگردی، یا چقدر تغییر کردی و آدم خوبی شدی.

کسی که دوستت داره اصلا نمیتونه بهت توجه نکنه.

‌آدمایی که از نوع چت کردنت می‌فهمن ناراحتی، خیلی خوبن.

‌دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا بافت.

هیچکس متوجه ناراحتیت نمیشه تا زمانی که به خشم تبدیل بشه و بعدش تو میشی آدم بده‌ی داستان.   

تا همیشه از همکلاسیام متنفر میمونم.

‌دلم پیام ریسکی میخواد، ولی اونی که ریسک کرده من نباشم.

کم کم یاد میگیری واسه هیچی اصرار نکنی،شدنی میشه، موندی میمونه، اومدنی میاد و رفتنی هم میره.

آدمیزاد برایِ بخشیدن آدمایی که دوسشون داره چه دروغایی که به خودش نمیگه.

سیستم ایمنی بدنم متشکل از یه گلبول سفیده که تنهایی سعی میکنه دفاع کنه قربونش بشم همشم میبازه