🌉 چرا ما در شب های رصدی از نور قرمز استفاده می کنیم؟
یکی از ابزار های مورد نیاز شب های رصد، چراغ قوه هایی با فیلتر قرمز است. اما چرا نور قرمز؟ برای اینکه بتوانیم به این سوال پاسخ دهیم با هم به صورت مختصر فرآیند دیدن را مرور می کنیم.
برای اینکه ما یک جسم، مثلا یک کتاب، را ببینیم؛ باید از آن جسم به چشم ما نورمنعکس شود. نور ورودی از بخش های مختلف چشم عبور می کند و به پرده ی شبکیه تابیده می شود. پرده ی شبکیه از میلیون ها سلول حساس به نور تشکیل شده است که به دو نوع سلول های مخروطی و سلول های میله ای تقسیم می شوند. سلول های مخروطی مسئول بینایی رنگی ما در روز می باشند که برای تحریک شدن به نور زیاد نیاز دارند. این سلول ها در برابر سه رنگ قرمز، سبز و آبی طیف مرئی حساس بوده و از ترکیب این سه رنگ مغز قادر به دیدن رنگ ها و جزئيات ظریف اشیا می گردد.
سلول های میله ای بر خلاف مخروطی ها نسبت به نور کم حساس بوده و قادر به تشخیص رنگ ها و جزئیات اشیا نیستند و همه چیز را سیاه و سفید می بینند. وظیفه ی این نوع سلول ها تنها درک کلی موقعیت اجسام اطراف چشم ما در شب می باشد.
هر دو نوع این سلول ها برای دریافت پیام های بینایی و ارسال آن ها به مغز به نوعی ماده ی شیمیایی به نام ردوپسین نیاز دارند که نسبت به تغییرات نور حساس است. در روشنایی، سلول های میله ای که نسبت به نور کم حساس اند، از ردوسپین تقریبا تهی هستند. بنابراین ما با کمک سلول های مخروطی میبینیم. در هنگامی که میزان نور محیط کم است ، ردوپسن موجود در سلول های مخروطی کاهش و میزان آن در میله ای ها افزایش می یابد و سپس ما از طریق سلول های میله ای می بینیم.
با توجه به این مطالب اگر در یک شب رصدی از چراغ قوه ای با نور معمولی استفاده کنیم؛ بلافاصله ردوسپین موجود در سلول های میله ای تخلیه شده و این سلول ها غیر فعال می شوندو برای فعالیت مجدد آن ها باید مدتی را در تاریکی سپری کنیم تا بار دیگر ردوسپین در میله ای ها تولید شود.
حالا اگر از فیلتر قرمز استفاده کنیم چه اتفاقی می افتد؟ در آن صورت ما همزمان از هر دو بینایی خود استفاده می کنیم. سلول های مخروطی که به نور قرمز حساس هستند برای نقشه خوانی و دیدن جزئیات اطراف و سلول های میله ای که هیچ گونه حساسیتی به نور قرمز ندارند برای رصد اجرام کم فروغ آسمان.
همچنین نور قرمز به دلیل طول موج کم انرژی تری که نسبت به نور معمولی دارد، برای افرادی که حساسیت به نور یا میگرن چشمی دارند هم مناسب است و در استفاده ی طولانی مدت باعث سر درد نمی شود.
🔵┄┅═✾🌕✾═┅┄🔵
❇🔘 @njoom2018 🔘❇
تپ اختر ها (Pulsar) ستاره های نوترونی هستند که تقریبا 20 کیلومتر یا 12 مایل قطر دارند. این تپ اختر (SXP 1062) که تصویرش توسط تلسکوپ چاندرا ثبت شده است، به طور قابل توجهی آرام می چرخد، فقط حدود یک بار در هر 18 دقیقه. سریعترین تپ اختر شناخته شده در جهان PSR J1748-2446ad است و 716 بار در ثانیه می چرخد!
🔵┄┅═✾🌕✾═┅┄🔵
❇🔘 @njoom2018 🔘❇
سیّارههایی که بیشترین شباهت را به #زمین دارند :
♦️Trappist 1e :
95% شباهت با زمین و در فاصله 40 سال نوری
♦️Gliese 581g :
94% شباهت با زمین و در فاصله 20 سال نوری
♦️Kepler 62e :
87% شباهت با زمین و در فاصله 990 سال نوری
♦️Kepler 452b :
84% شباهت با زمین و در فاصله 1400 سال نوری
♦️Mars (مریخ) :
73% شباهت با زمین و در فاصله 12.5 دقیقه نوری
🔸از سیّارههای فوقالذکر فقط سیّاره #مریخ است که در منظومه شمسی قرار دارد و مابقی این سیّارات در خارج از منظومه شمسی هستند.
🔵┄┅═✾🌕✾═┅┄🔵
❇🔘 @njoom2018 🔘❇
تپ اختر ها (Pulsar) ستاره های نوترونی هستند که تقریبا 20 کیلومتر یا 12 مایل قطر دارند. این تپ اختر (SXP 1062) که تصویرش توسط تلسکوپ چاندرا ثبت شده است، به طور قابل توجهی آرام می چرخد، فقط حدود یک بار در هر 18 دقیقه. سریعترین تپ اختر شناخته شده در جهان PSR J1748-2446ad است و 716 بار در ثانیه می چرخد!
🔵┄┅═✾🌕✾═┅┄🔵
❇🔘 @njoom2018 🔘❇
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
این رنگها و تغییراتشان شواهدی مهم از فرایندهای در جریان درون جو سیاره مشتری را در اختیار دانشمندان قرار میدهد.
این عکسهای جدید تلسکوپ فضایی هابل که در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹ از این بزرگترین سیاره منظومه شمسی گرفته شده است، «لکه سرخ بزرگ» شاخص مشتری و برخی از پررنگترین ابرهای نواری حلقهزننده به دور این سیاره را نشان میدهند.
این نوارهای رنگارنگ در نتیجه تفاوت غلظت و ارتفاع ابرهای متشکل از یخ آمونیاکی در بالای مشتری هستند. این ابرها در ارتفاعات گوناگون به علت تفاوت در فشار جو در جهات متضاد میچرخند. نوارهای روشنتر ارتفاع بالاتری دارند و ابرهای غلیظتری نسبت به نوارهای تیرهتر دارند.
لکه سرخ بزرگ یک سامانه طوفانی پرفشار است که در جهت خلاف حرکت عقربههای ساعت میچرخد. این لکه آنقدر بزرگ است که میتواند کل کره زمین را در آن جا داد و از دهه ۱۸۰۰ به علل نامعلومی اندازه آن در حال کاهش بوده است.
راز لکه سرخ سیاره مشتری
این تصاویر در نور مرئی هنگامی که مشتری در فاصله بیش از ۶۴۳ میلیون کیلومتری کره زمین قرار داشت، گرفته شدهاند. سیاره مشتری در این هنگام تقریبا به طور مستقیم در نقطه «مخالف» خورشید در آسمان زمین قرار میگیرد.
🔵┄┅═✾🌕✾═┅┄🔵
❇🔘 @njoom2018 🔘❇