نمیدانم رنج تنهایی قابل تحملتر است یا اندوهِ بیاندازهی دوست داشتن ؟ .. برهان |@borhan_0
اونی که عاشق نشده میگه:
اندوه بیاندازه ی دوست داشتن
ولی وقتی عاشق باشی قطعاً میگی:
رنج تنهایی قابل تحمل تره:)
و به یقین همه ی انسان ها روزی عاشق میشوند.
چه بگویم؛که ذهنم پر از سخن است و سخنی ندارم.
چه بگویم؛ که سخنی بگویی و این ویرانه دل ما را آباد کنی؟!
ما تلخ بودیم ، همچو شرابی که سالها بود در کوزهی گِلی خاک میخورد.
آمدی؛خاک رویش را کنار زدی و جرعهای از وجودم را چشیدی.
چطور طعمی دارد وجود این شراب صد ساله؟