وضعیت افکارم دقیقا مثل وضعیت اتاقمه

حاضرم آدمم واسه موندنت بکشم..:)

ثانیه به ثانیه گذشت و من هرگز نخواستم که از تو... از نبودن تو...چیزی را فاش کنم. سعی کرده‌ام که نگذارم، از پنجره چشمانم نمایان شوی. همیشه نبودنت را در خودم حبس کرده‌ام؛ مگر گاهی که هوا ابری بود و پنجره بارانی.

مرا ای ماهیِ عاشق رها کن فکر کن من هم یکی از سنگ هایِ کوچکِ افتاده در نهرم

بگذار در جنگ ،بیچارگی بر من پیروز شود؛ امّا تو لبخندت را فراموش مکن! امّا تو ،لبخندت را فراموش مکن...

واقعا از منی که مغزم و اتاقم چیدمانش با هم هماهنگه. نباید بخاید اتاقمو مرتب کنم! کاش درک کنن که در شلختگی های من نظمی عجیب نهانه..:/

Does it need caption?

هیچیم که نباشه همون حسِ نکنه من رو مخشم تو رو منفجر میکنه!

+++

Can we believe that... Is the love like this?

دوست داشتنِ تو مزاحی بود،که ما جدی درگیر آن شدیم!

_فقط خود مانده‌ام من حتی زیبا هم نیستم.