بگذار در جنگ ،بیچارگی بر من پیروز شود؛
امّا تو لبخندت را فراموش مکن!
امّا تو ،لبخندت را فراموش مکن...
واقعا از منی که مغزم و اتاقم چیدمانش با هم هماهنگه.
نباید بخاید اتاقمو مرتب کنم!
کاش درک کنن که در شلختگی های من نظمی عجیب نهانه..:/
طوری از خود دورم که انگار، من یک تصویرِ در درون آبم و کَسِ دیگری در حال تلاش برای لمس چهره‌اش..:)