هر روز بیشتر در هزارتوی ذهنم فرو میروم؛ بیآنکه بدانم گم شدهام یا دیگر میلی به یافتن راه ندارم. گاهی فکر میکنم بدترین شکل تنهایی، نبودنِ دیگران نیست؛ گم شدن درون خودت است، در سکوتی تودرتو، شبیه اتاقی متروک در انتهای ذهن. خلایی که حتی در حضور دیگران نیز رهایم نمیکند. شاید انزوا همین باشد؛ حضور در جهان، بیآنکه دیگر احساس کنی به آن تعلق داری.
@no_lie