معده دوباره اُرد میدهد و وجود خودش را یادآوری میکند. اعتنایی نمیکنم و به پیام دادنم ادامه میدهم. خسته شدم. گوشی را کنار تختم میگذارم و به سقف تاریک خیره میشوم. دوباره ضربان قلب اوج گرفته سراغم میآید و مانند عزرائیل گلویم را سفت میچسبد. فرو میدهم بغض بی حیا را. انگار کم کرده جا و مکان را. هرکاری میکنم، هرجا را که سرکوب میکنم، دلتنگی از لای آن یکی سر میزند و در نهایت... بله؛ پیروز این دوئل دلتنگیست. غالب میشود بر تمام وجودم و با دوستش دلهره و استرس قهقهه سر میدهند. ای خدا لعنتشان کند. دو دقیقه هم ولم نمیکنند... این بار بغض را هم راه داده اند بازی و جمعشان جمع است. نمیدانم... یعنی دوباره میبینمتان؟ یعنی صدایم میکنید دوباره؟... خدا کند...
این را بدانید اگر قدرت شما در صحنه ظاهر نشود نه رهبری و نه هیچیک از دستگاههای مختلف که شأن واقعی آنها خدمت به مردم است کارآئی لازم را نخواهند داشت
- رهبر معظم انقلاب اسلامی