‌ 🔘یاسر جبرائیلی: ببخشید به وفاق جسارت می‌شود ولی پوشک را آقایان پزشکیان و قالیباف گران کردند، نه جنگ! 🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی» را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @nohe‌day

‌ 🔰عملکرد نزدیک به صفر مجلسِ قالیباف در اجرای مطالبات اقتصادی رهبر انقلاب 🔸در پیام رهبر انقلاب به مناسبت سالروز افتتاح مجلس در خرداد ۱۴۰۵ بر ارتباط مستقیم مصوبات مجلس با مسائل اصلی کشور و نیازهای مردم تأکید شده و به‌صراحت چند محور اقتصادی که باید در دستور کار نمایندگان قرار بگیرد ذکر شده که عبارتند از: ثبات اقتصادی، کاهش تورم، مدیریت نقدینگی، رونق تولید، اصلاح برنامه هفتم پیشرفت و پیش‌بینی الزامات نوسازی و بازسازی خسارات جنگ. همچنین حل مشکلات معیشتی، اشتغال، مبارزه با فساد مالی و محرومیت‌زدایی از دیگر محورهای مورد تأکید رهبر انقلاب بوده است. 🔹به طور خلاصه بررسی‌ها نشان می‌دهد که مجلس در این مدت اقدام موثری همچون ارائه طرح و تصویب قانون در راستای اجرای دستورات اقتصادی رهبری انجام نداده که دلیل آن، نیمه تعطیل بودن جلسات علنی است! 🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی» را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @nohe‌day

‌ 🔰پوست‌اندازیِ قریب‌الوقوع نظام و دوگانه عقل و دل! 💢منان رئیسی، نماینده قم در مجلس دوازدهم، طی یادداشتی نوشت: 🔸حجم گزارش‌هایی که درخصوص انتصاب و اشتغال افراد مسئله‌دار (اعم از مسائل مالی، سیاسی و امنیتی و حتی اخلاقی!) در نهادهای مختلف حاکمیتی به دستم می‌رسد بحدی است که به این باور رسیده‌ام که جمهوری اسلامی در آستانه یک پوست‌اندازی اساسی است. 🔹به چند مثال عنایت بفرمایید: 🔻فلان فعال کودتای دی‌ماه عضو هیات داوران بهمان جشنواره مهم هنری تهران شد! 🔻فلان فعال فتنه زن زندگی مدیر بهمان هلدینگ مهم اقتصادی کشور شد! 🔻فلان شخصیتی که تا دیروز علیه رهبری و انقلاب مطلب می‌نوشت استاد بهمان دانشگاه مهم کشور شد! 🔸اینها نمونه‌هایی است از انبوه مثال‌هایی که به جای فلان و بهمانش، اسامی واقعی وجود دارد که اگر بخواهم همه را با ذکر نام بیاورم، شرحش مثنوی هفتاد من می‌شود! 🔹اینکه آستانه تحمل حاکمیت در قبال مفسدان اقتصادی، مرجفون سیاسی و حتی منحرفان اخلاقی تا این حد بالا رفته است که برخی مناصب مهم را رسما تحویل این‌ نحله می‌دهد، خبر از این دارد که جمهوری اسلامی در آستانه یک پوست‌اندازی قریب‌الوقوع است. 🔸نتیجه؟ تحولات به قدری سریع است که بعید می‌دانم تا تکمیل این فرآیند پوست‌اندازی، ایران معاصر به توازن برسد؛ در این فرآیند، یا شاکله اصیل انقلاب با یک چرخش اساسی و پوست‌اندازی سفید، جریان فاسدی که در حال تعمیق نفوذش در ارکان مختلف حاکمیت است را در خودش هضم خواهد کرد و شاهد رویش جدیدی از ایران نوین خواهیم شد؛ و یا شاهد فراگیر شدن سلول‌های سرطانی این جریان نفوذ در بدنه جمهوری اسلامی و به تبعش، تکمیل کودتا و هضم نظام در هاضمه این نحله فاسد طی یک پوست‌اندازی سیاه خواهیم شد! 🔹در این دوگانه، شاید مبتنی بر شواهد موجود، عقلم دومی را محتمل‌تر بداند، اما مبتنی بر تجارب مسبوق، دلم اولی را محتمل‌تر می‌داند و البته شخصا در دوگانه عقل و دل، حرف دلم را برمی‌گزینم... 🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی» را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @nohe‌day

‌ 🔘رهبر شهید نزدیک به ۴۰ سال، درد را تحمل می‌کرد 💢حجت‌الاسلام وکیل‌پور، نماینده ویژه آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای: 🔸آقا نزدیک به ۴۰ سال درد تحمل می‌کرد. یکی از محافظان از دست راست آقا حفاظت می‌کرد که کسی دست راست ایشان را فشار ندهد. 🔹پیکر آقا در بهشت زهرا غسل داده شد. ۷۰ زخم بر روی پیکر آقا بود. آقا به جای همه ما زخم خورد. 🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی» را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @nohe‌day

‌ 🔰وفاق برای صاحبان قدرت، بلاتکلیفی برای مردم! || پزشکیان و قالیباف؛ از بن‌بست «نه جنگ، نه صلح» تا تقابل با منتقدان ✍ اختصاصی "۹ دی" || نه چشم‌انداز روشنی از صلح، نه راهبردی اقناع‌کننده برای عبور از تنش، نه گشایش اقتصادی متناسب با وعده‌ها و نه تحمل کافی برای منتقدان؛ پس حاصل این همه شعار وفاق چیست؟ ◼️دولت پزشکیان با وعده بهبود شرایط آمد، اما مردم همچنان با نااطمینانی اقتصادی، آینده مبهم و چشم‌اندازی نامشخص در سیاست خارجی مواجه‌اند. کشور در وضعیت فرساینده «نه جنگ، نه صلح» گرفتار است؛ وضعیتی که هزینه‌های تنش را تحمیل می‌کند، بی‌آنکه افق روشنی از خروج از آن پیش روی جامعه قرار دهد. ◽️سیاست خارجی با مذاکره بی‌پایان سنجیده نمی‌شود؛ معیار، نتیجه‌ای است که برای منافع ملی به دست می‌آید. دولت باید روشن کند راهبردش چیست و تا چه زمانی قرار است مردم هزینه این بلاتکلیفی را بپردازند. ◼️وفاق قرار بود اختلافات را به فرصتی برای حل مشکلات تبدیل کند؛ اما اگر حاصل آن تداوم مشکلات، فرسایش امید اجتماعی و کم‌رنگی نظارت و مطالبه‌گری باشد، چه تفاوتی با یک توافق سیاسی برای حفظ آرامش در مناسبات قدرت دارد؟ ◽️پزشکیان نمی‌تواند از مردم انتظار صبر داشته باشد، اما درباره نتایج عملکرد دولت پاسخ روشنی ارائه نکند. وفاق زمانی معنا دارد که در زندگی مردم اثر بگذارد، نه اینکه به سپری برای توجیه ناکامی‌ها تبدیل شود. ◼️وفاقی که در بالا آرامش می‌سازد، اما در پایین ناامیدی انباشته می‌کند، پیش از هر چیز باید درباره کارنامه خود پاسخگو باشد. ◽️از سوی دیگر، قالیباف به‌عنوان رئیس مجلس، باید توضیح دهد که مجلس تا چه اندازه از اختیارات نظارتی خود برای مطالبه پاسخ از دولت و پیگیری مشکلات مردم استفاده کرده است. ◼️اگر تعامل دولت و مجلس به نظارت مؤثرتر و اصلاح سیاست‌های ناکارآمد منجر نشود، این پرسش جدی باقی می‌ماند که مردم چه منفعتی از این همگرایی سیاسی برده‌اند. مجلس نباید به حاشیه امن دولت تبدیل شود. وظیفه آن نظارت است، نه کم‌رنگ‌کردن مطالبه‌گری به نام وفاق. ◽️اما پرسش درباره قالیباف به عملکرد نظارتی او محدود نمی‌شود؛ نحوه مواجهه او با منتقدان نیز بخشی از آزمون ادعای وفاق است. ◼️پرونده حمید رسایی، نماینده مجلس، این پرسش را جدی‌تر کرده است. بر این اساس رسایی محکوم به اجرای حکم ۱۰ ماه حبس در پرونده مرتبط با شکایت قالیباف درباره مطالب منتشره در هفته‌نامه «۹ دی» همزمان با نمایندگی مجلس شده است. ◽️اینجا مسئله صرفاً اختلاف میان دو چهره سیاسی نیست؛ مسئله، نسبت میان قدرت و تحمل نقد است. چگونه می‌توان از وفاق و وحدت سخن گفت، اما اختلاف با یک منتقد سیاسی را به تقابل قضایی کشاند؟ ◼️هیچکس، از جمله رسایی، فراتر از قانون نیست؛ اما افکار عمومی حق دارد درباره مبنای پرونده، تناسب برخورد و مرز میان پیگیری قانونی و استفاده از ظرفیت قضایی در منازعات سیاسی پرسش کند. پاسخ به این پرسش‌ها باید شفاف باشد، نه مبتنی بر برچسب‌زنی به منتقدان. ◽️قالیباف باید پاسخ دهد که شکایت او از رسایی، با ادعای تحمل اختلاف و وفاق سیاسی چگونه قابل جمع است. پزشکیان نیز باید روشن کند که وفاق دولتش در عمل چه تضمینی برای حفظ حق نقد و جلوگیری از برخوردهای سلیقه‌ای فراهم می‌کند. ◼️نیروهای انقلابی حق دارند عملکرد مسئولان را نقد کنند؛ نمی‌توان از یک سو از انقلابیگری سخن گفت و از سوی دیگر، منتقدان را به دلیل زیر سؤال بردن عملکرد صاحبان قدرت، از میدان مطالبه‌گری عقب راند. ◽️وفاق نه با خاموشی منتقدان بلکه با پاسخ‌ دادن به آنها محقق می‌شود. قانون باید معیار مشترک همه باشد، نه ابزاری برای آنکه صاحبان قدرت از نقد رهایی یابند. ◼️سخن پایانی اینکه، امروز مردم با مجموعه‌ای از پرسش‌های بی‌پاسخ مواجه‌اند: راه خروج از بن‌بست سیاست خارجی چیست؟ برنامه دولت برای مهار نااطمینانی اقتصادی کدام است؟ مجلس چه نظارتی بر عملکرد دولت دارد؟ و چرا در کنار این همه تأکید بر وفاق، نحوه مواجهه با منتقدان به موضوعی جدی در منازعات سیاسی تبدیل شده است؟ ◽️پزشکیان باید درباره کارنامه دولتش پاسخ دهد؛ قالیباف درباره عملکرد نظارتی مجلس و نحوه مواجهه‌اش با منتقدان؛ و همه مدعیان وفاق درباره فاصله میان شعارهایشان و واقعیت موجود. ◼️اگر وفاق به حل مشکلات مردم منجر نشود، عنوانی سیاسی و بی‌نتیجه است؛ و اگر به بهای محدود شدن میدان نقد تمام شود، با پرسشی جدی درباره ماهیت و کارکرد خود مواجه خواهد شد. 🇮🇷 هفته‌نامه «۹دی» را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @nohe‌day