امامصادق‹ع› :
- همـــهشيــعيانمــنباشــفاعــتاو
[حـــضــرتفاطــمــهمعـــصومــه'س']
واردبهـــشــــتخـــواهـــندشــــــد .
امیرالمؤمنین ‹ع› :
- بدحــالتريـــنمردمكسىاســتكـــهبخاطــــر
بدگمــانىاش،بههيــچكساطمينـاننمىكند،
درنتيجــهبخاطربدرفـتارىاشكسىبراىاونمـىماند.
امامصادق ‹ع› :
- هـولوهراسـىكهنمىدانىچهوقـتتورافرا
مىگــيرد،چراپيشازآنـكهناگهانبهسراغــت
آيــد،برايــــشآمـــادهنمىشـــوى ؟!
-امیرالمؤمنین ‹ع› :
- درشــگفتمازکسـیکــهمـــرگرافرامــوش
میکنددرحــالیکهداردمــردگانرامیبیند!
امیرالمؤمنین ‹ع› :
- ازیادبردنمـرگ،دراثرزنگارگرفتـندلهااست [گـناهانزیـاد،مــرگراازیــادانســـانمــیبــرد] .
اماممحمدباقر ‹ع› :
- زیادبهیادمــردنباش،کســیکهزیادبهیادمـردن باشــدمســلــماًازدنــیاقـطـععلاقــهخواهـدکــرد .
پیامبراکرم ‹ص› :
- خيردنياوآخــرتبادانــشاست
وشـــردنــــياوآخــــرتبانادانــى .
امیرالمؤمنین ‹ع› :
- زشـــتتــريــنراستــگويـــى ،
تعـريفانسانازخــودشمىباشد .