قاب‌هایِ ثبت شده از پنجشنبه نهم آذرماه صفر دو. طهران. ؛ کافه‌ای با طراحیِ کافه‌های ایتالیا...

پناهنده‌م به آغوش‌ـت.

؛

خُرَم آن روز که بازآیی و سعدی گوید؛ آمدی، وه که چه مشتاق و پریشان بودم...

"جواب‌ـه یک سوال دو کلمه‌ای."

ببخشید که بابات شدم سهیل. مامان بابا خیلی خوبن! به خدا... وقتی نیستن می‌فهمی، باور کن! به خاک ِ آقام...

تو مـاه چهار حرفیِ قلب‌ـی ؛ تسکینی. مرهمی. آرامشی.

سبک بگیرید نبودنم را. چشم به آرامش شما دوخته‌ام. مواظب هم باشید. بخندید، اگرچه مثل من خنده‌ این کشور را کم دیده‌اید. افسوس که جرعه‌‌فشانی بر خاک هم از شما دریغ شده است. دوستتان دارم. برایتان غصه می‌خورم. - آخرین نامه محمد مختاری به همسرش. - بیستم شهریور ‌۱‌۳‌۷‌۵‌.

[ خُرده شطحیاتی از ارتباط با آدم‌ها² ]