" صاحب مکیال المکارم می نویسد : یکی از دوستان صالح من در عالم خواب مولا صاحب الزمان سلام الله علیه را دید که فرمود: « من دعاگوی هر مومنی هستم كه پس از ذكر مصائب حضرت سيدالشهدا سلام الله علیه برای تعجیل فرج و تایید من دعا كند.» _ مکیال المکارم بخش۶ ذیل قسمت۲۹

رو خرابه‌ترین دیوارهایِ شهر؛ اسمت رو میزنن تا آبادشون کنی...

اینجا همه میدونن تَلی از خاک رو به دست شما بسپرن، آباد شده تحویل میدی بهشون. امشب دو زانو نشسته بودم داخل هیئت تا تَلی از استخوان شکسته داخل قفسه سینه‌م رو نشونت بدم. مثل همیشه بند میزنی این شکستگی‌هارو و می‌سپری به دستم تا وَ إن یَکاد بخونم بهش و نگهش دارم تا محرم بعدی که دوباره بیام در خونه‌ت و بگم: "سلام‌. مجدداً چینیِ بند زده آوردم..."

خیلی انسان تولدی‌ای هستم. اصلا از اینام که ماه تولدم که شروع میشه، نه روز تولد، بلکه کل اون ماه رو دلم میخواد تولدی سَر کنم. به دوستام بگم. به خانم سوپرمارکتی بگم. به گربه بگم. به پرنده بگم. به درخت تو باغچه بگم. =))))))

از اینا که پختن امروز ناهار با منه چون تو ماه تولد من‌ایم. بیایید به جای اسنپ، قدم بزنیم چون تو ماه تولد من‌ایم. وایسید چایی دم کنم دور هم بخوریم چون تو ماه تولد من‌ایم.

گفت معمولاً صبر به خرج میدی و وایمیستی تا ببینی اون آدم، ناجـی بودن رو بلده یا نه. گفتم نه اتفاقاً. نمی‌ایستَم تا مثل ابرقهرمان‌ها*/ بخواد زندگی رو نجات بده و اتفاقات رو یه تَنه حل کنه. ولی قربونت. یه گوشه وایمیستَم ببینم آواربَرداری رو بلده؟ یا از کنار آوارِ مسئولیت‌ها و مشکلات قدم میزنه و رد میشه؟ ناجی بودن خیلی سفسطه و مغلطه‌س، اما آواربرداری نه. مهمه که بلد باشه موندن و حل کردن رو. مهمه که بلد باشه آواربَرداری رو.

ء.

من اونقدرام چای‌خور نیستم، ولی هیئت که تموم شد و چایی‌هارو پخش کردم، یک سینی چایی روضه اضافه اومد. اینطوری شد که "من موندم و لعلِ نگار و لعبتِ یار..." :`)))))

یاد اون شبی افتادم که تصمیم گرفتم به ازای هر دونه از غم‌هام، یك استکان چای از چایخونه حرم امام رضارو بخورم که غم‌هامو بشوره ببره و به این فکر کردم که کاش همیشه چایی روضه٫چایخونه داشتم. یک منبع بی‌نهایتِ متصل به سماور الهی.

تا ابد عاشق بوی تمیزی‌‌م. برای خودم و کل جامعه انسانی در سرتاسر دنیا. 🐋

نمی‌دونم چجوری بگم ولی آدمی که فقط بوی "ادکلن" میده با آدمی که "بوی تمیزی" میده، خیلی فرق داره. بوی تمیزی یعنی ترکیبی از حمام + لباس‌های شسته و هاله‌داری که اتو زده شده + موهایی که بوی نرم کننده میده و شونه شده + و در نهایت عطر با رایحه ملایم که روی نبض دست زده شده.

ء. تولّـدبازی*