پنجشنبههای دونفرهی نورا
💔 چرا احساس میکنم دوستم نداره؟
👈🏻 تاحالا شده احساس کنی تمام تلاشت رو میکنی تا عشق و محبتت رو به همسرت نشون بدی، اما انگار این تلاشها دیده نمیشه؟😔
👩🏻🍳مثلا برای خوشحال کردنش، همیشه خونه رو تمیز نگه میداری، غذاهای متنوع میپزی و همه ی کارهای خونه رو تنهایی انجام میدی تا همسرت استراحت کنه؛ ولی او بهجای تشکر میگه «چرا همش داری راه میری؟ چرا نمیشنی پیشم باهم حرف بزنیم؟»
👈🏻 یا برعکس، حس کنی همسرت اصلا متوجه نیازهای عاطفی تو نیست؟😞
👩❤️👨 مثلا همسرت مدام ازت تعریف میکنه و با کلمات قشنگ بهت محبت میکنه، اما تو توی دلت میگی «این حرفا مهم نیست. اگه واقعا دوستم داشت کمکم میکرد تا فشار کارهای خونه کمتر بشه!»
♦️ اینجا اتفاقی که داره میافته اینه: شما هردو همدیگه رو دوست دارید و به هم عشق میورزید؛ اما به دو زبان کاملا متفاوت...
🚞 درست مثل دو همسفر که یکیشون فارسی زبان باشه و دیگری فقط فرانسه بلد باشه. این دو همسفر هرچقدر هم که تجربیات و حرفهای مشترک داشته باشن ولی بخاطر همین تفاوت زبان، نمیتونن پیامشون رو به هم منتقل کنن و تو تنهایی خودشون میمونن!
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
🏠 بسیاری از زوجها با اینکه هر دو واقعا یکدیگر را دوست دارند، ولی در زندگی احساس پوچی و تنهایی میکنند. این مسئله به علت تفاوت در «زبانهای عشق» بوجود میاد.
۵ دستهی اصلی زبان عشق این موارد هستند 👇🏻
🗣۱. کلمات تاییدی : مثل تعریف و تحسین و جملات محبتآمیز
💜 ۲. زمان باکیفیت : یعنی داشتن یک زمان اختصاصی با توجه کامل و بدون عوامل مزاحم 🕰
🎁 ۳. دریافت هدیه: شامل انواع کادوها، یادگاریها و...
💚 ۴. خدمت کردن : یعنی انجام کارهای مفیدی که باری از دوش طرف مقابل برداره و باعث آرامش و آسایشش بشه. مثل کمککردن در کارهای خانه.🧺
🤍 ۵. تماس فیزیکی : مثل لمس کردن، دست همدیگه رو گرفتن، در آغوش کشیدن و...🫂
هرفردی زبان عشق خودش رو داره، و وقتی با اون زبان بهش محبت بشه ظرف عاطفه و محبتش پر میشه و عشق و تعلق رو حس میکنه. 🥰
💌 اگر زبان عشق تو، «زمان باکیفیت» باشه؛ اما همسرت با «خدمت کردن» بهت محبت کنه، هرچقدر هم برات تلاش کنه باز تو احساس تنهایی میکنی. چون ظرف محبت تو نه با «تلاشهای او»، که با «حضور او» پر میشه.
🤌🏻 برای همینه که گاهی با تماموجود به همسرت عشق میورزی ولی همسرت حسش نمیکنه؛ چون به زبان دیگهای بهش محبت میکنی 🤷🏻♀
و برعکس... 🤷🏻
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
🔷 یه نکتهی دیگه!
🤔اگه داری به زبان عشق خودت فکر میکنی و حس میکنی ترکیبی از چندتا یا حتی هر۵تا زبان رو داری، عجیب نیست.
💬 درست مثل کسیکه به چند زبان دنیا مسلطه، اما بین اونها یک زبان مادری وجود داره!
اون، زبانیه که وجودش بیشترین آرامش و نبودش بیشترین درد رو برات میاره. زبانی که اگر نباشه، هرچقدر هم کارای دیگه انجام بشه، باز احساس میکنی یه گوشهی قلبت خالیه ❤️🩹
با این نکاتی که گفتیم تلاش کن زبان عشق خودت و همسرت رو شناسایی کنی. اینکه زبان عشق متفاوتی داشتهباشید عجیب یا لزوما مشکلساز نیست. پنجشنبهی آینده همراهمون باشید تا دربارهی راهکار این مسئله صحبت کنیم 🗓
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
آدینههای خانوادگی نورا 🏡
♥️ عشق یا فداکاری افراطی؟! 🤔
🙍🏻♀مریم هر روز ساعت ها وقتش را میگذارد تا مشکلات عاطفی مادرش را گوش دهد. هر بار که مادرش غمگین و افسرده میشود، مریم تمام برنامههایش را کنسل میکند تا کنار او باشد و به درددلش گوش دهد.😪
🙇🏻♀مریم فکر میکند این اوجِ «احترام» و «عشق به مادر» است. با خودش میگوید: «مادرم هر چه دارد را برای من گذاشته، حالا که تنهاست، وظیفه من است که هر طور شده او را خوشحال کنم و اجازه ندهم غمگین شود.» ❤️🩹
اما یک حقیقت تلخ:
گاهی مرز بین «عشق و محبت» و «فداکاری افراطی» ، بسیار باریک است. مریم فکر میکند دارد عشق میورزد، اما در واقع دارد در تلهای میافتد که نه او را به آرامش میرساند و نه مادرش را!🧨
🕯 امروز با ما همراه باشید تا این مطلب را توضیح دهیم.
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
👆🏻ماجرای مریم و مادرش را خواندید؟
بیایید ببینیم وقتی مادر مریم با ناراحتی تماس میگیرد، دو نوع واکنش متفاوت چه نتیجهای دارد:
❌ فداکاری افراطی (تلهی نجاتدهنده بودن)
👵🏻 مادر: «مریم، باز هم حالم بد شد، احساس میکنم هیچکس منو نمیفهمه؛ خیلی فشار رومه؛ خیلی تنهام...»
👩🏻 مریم (با اضطراب شدید): «مامان جان، خواهش میکنم گریه نکن! آروم باش! من همین الان مرخصی ساعتی رد میکنم و میام پیشت. الان میام باهم حرف بزنیم.»
👈🏻 نتیجه: مریم دچار استرس مزمن میشود و مادر یاد میگیرد که برای جلب محبت، از ناراحتی و ضعف استفاده کند.
✅ واکنش عاشقانه (همدلی سالم):
👵🏻 مادر: «مریم، باز هم حالم بد شد، احساس میکنم هیچکس منو نمیفهمه؛ خیلی فشار رومه؛ خیلی تنهام...»
👩🏻 مریم (با مهربانی و آرامش): «مامان جان، متاسفم که این حس رو داری عزیزم، میفهمم چقدر اذیتی. من الان سرکارم و نه میتونم بیام پیشت، نه حتی میتونم زیاد با تلفن صحبت کنم، ولی طرفای غروب تماس میگیرم و مفصل حرف میزنیم. تا اون موقع سعی کن یکم استراحت کنی.»
👈🏻 نتیجه: مریم مرزهای شخصیاش را حفظ میکند و به مادرش کمک میکند که بتواند لحظات سخت را مدیریت کند.
در عشق سالم✨ ، من «همدلی» میکنم اما «غرق» نمیشوم. در فداکاری افراطی🥀 ، من در غم طرف مقابل غرق میشوم و فکر میکنم اگر او را نجات ندهم، من انسان بدی هستم.
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
🕊مهربانی و همبستگی سالم درخانواده بسیار مهم و لازم است؛
اما «نجاتدهنده بودن» چطور؟
تلهی نجاتدهنده بودن در ظاهر مهربانی است، اما در باطن بازیای است که هر دو طرف را میبازاند!
🦸🏻♀نجاتدهنده به مرور دچار فرسودگی روانی و خشم پنهان میشود، بطوریکه هرچند ادای عشق و احترام میگند اما از درون احساس میکند مورد سوءاستفاده قرار گرفتهاست.😣
علاوه براین، او به مرور هویت خودش را گم میکند؛ چون دیگر نمیداند خودش چه میخواهد و تمام زندگیاش حول نیازهای دیگری میچرخد.😶
🛋 از طرف دیگر، کسی که نجات داده میشود، هرگز یاد نمیگیرد مسئولیت زندگیاش را بپذیرد و به جای رشد، به یک وابستگی فلجکننده میرسد که در آن بدون تکیه به دیگری، هیچ توانایی برای حل مشکلات ندارد.😞
اما راهکار چیه ⁉️
اگر شما هم دچار فداکاری افراطی هستید،
میتوانید این ۳قدم کوچک را شروع کنید: 🌟
۱. مرز بگذارید: یاد بگیرید کجا «نه» بگویید. به خاطر داشته باشید نه گفتن به دیگری، یعنی بله گفتن به سلامت روان خودتان.🚪
۲. مسئولیتها را پس بدهید: اجازه دهید هر کس بار زندگی خودش را حمل کند تا فرصت رشد و بلوغ را داشته باشد.🪴
۳. روی خودتان تمرکز کنید: به جای تحلیل رفتارهای دیگران، از خودتان بپرسید: «من الان به چه چیزی نیاز دارم؟»🔎
توصیه میکنیم برای خروج از این تله، از متخصصین روانشناسی کمک بگیرید تا گامبهگام درمانی متناسب با خودتان، شرایط زندگی و بافت خانوادهتان را پیش ببرید.🏡
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
شنبههای آرامِ نورا 🌿
اجازه بده غم هم مهمانت باشد! ☕
ما یاد گرفتهایم که احساساتی مثل غم، ترس، خشم، دلشوره یا حسادت را «دشمن» بدانیم. 🚫
از بچگی شنیدهایم: «گریه نکن»، «نترس»، «عصبانی نشو»، «مثبت فکر کن!»...
اما حقیقت این است: احساسات، مثل ابرها در آسمان هستند؛ میآیند، میمانند و بعد میروند. وقتی سعی میکنیم ابری را به زور از آسمان بیرون کنیم، فقط خسته میشویم، اما آسمان تغییری نمیکند. ☁️
بیایید با احساساتمان مثل «مهمان» رفتار کنیم.
تصور کنید غم یا اضطراب، مهمانی است که بدون دعوت به درِ خانهی شما آمده است. اگر در را به روی او ببندید، او پشت در بلندتر فریاد میزند تا شنیده شود. اما اگر در را باز کنید، به او صندلی بدهید و بگویید: «میبینم که اینجایی و میدانم که سخت است»، او آرامتر میشود.
وقتی به احساسات سخت اجازه میدهیم باشند، اتفاق عجیبی میافتد:
آنها دیگر ما را نمیترسانند. چون میفهمیم که «احساس غمگین بودن» با «غمگین بودن» فرق دارد. ما فقط احساسی را تجربه میکنیم، اما خودِ آن احساس نیستیم. ❤️🩹
امروز شنبه است. اگر دلت گرفته است، اگر میترسی یا اگر خستهای... لازم نیست سریعاً «خوب» شوی. فقط کافیست به خودت بگویی:
«عزیزم، اشکالی ندارد که امروز اینطور باشی. من کنارتم و اجازه دارم هر چه هستم، باشم.» 🌿
شما امروز چه مهمانی در دلتان دارید؟ اگر دوست داشتید، در کامنتها با من به اشتراک بگذارید. 👇🤍
_نویسنده: نیلوفر دینمحمدی | دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#شنبههای_نورا #پذیرش #هوش_عاطفی #سلامت_روان #بهبود_بخش #خودشناسی #احساسات_من
#یکشنبه_های_آگاه_نورا🌱
🧠 وقتی ذهن شما «پر» میشود...
تا حالا شده وسط کار، ناگهان ذهنتان پر شود؟ دهها فکر همزمان به ذهن شما هجوم میآورند: یک کار ناتمام، یک پیغام که باید جواب بدهید، یک نگرانی برای فردا، یک ایدهای که ناگهان به ذهن رسیده... و شما آن وسط، به جای تمرکز روی کاری که در دست دارید، مدام درگیر همهی این فکرها میمانید.
نتیجه؟ اعصاب خرد، حواسپرتی، و احساس سنگینی که انگار ذهن شما یک اتاق شلوغ و بههمریخته است.
شاید باور نکنید، اما راهحلِ این آشفتگی، یک تکنیک بسیار ساده و در عین حال شگفتانگیزِ مؤثر است. 🖊️
✨ تکنیک «تخلیهی ذهن»:
همین حالا که ذهنتان شلوغ است، یک برگه بردارید، یا حتی نت گوشی خود را باز کنید. هر چیزی که در ذهن شماست — حتی کوچکترین و بیاهمیتترین فکر — را بنویسید:
🔸کاری که باید انجام دهید
🔸 نگرانی که اذیتتان میکند
🔸 ایدهای که به ذهن رسید
🔸کسی که باید به او زنگ بزنید
🔸خرید کوچکی که یادتان رفت
🔸 حتی یک جملهی مبهم که نمیفهمید چرا ذهن شما را مشغول کرده
✨نکته ی مهم: هیچ چیزی را فیلتر نکنید. هیچ فکری «کماهمیت» نیست. هر چیزی که روی برگه بیاورید، دارد یک ظرفیت از ذهن شما را اشغال میکند.
چرا این کار مؤثر است؟
وقتی همهی این فکرها را روی برگه مینویسید، به ذهن خود میگویید: «نگران نباش، هیچکدام از اینها از قلم نمیافتد. همه ثبت شدهاند.»
دقیقاً در همین لحظه، احساس سبکی به سراغتان میآید. انگار که یک بار سنگین از روی دوشتان برداشته شده است. ذهن شما دیگر لازم نیست این همه محتوا را در خودش نگه دارد؛ چون همه چیز در جایی امن ثبت شده است.
و حالا، با این ذهنِ سبک و آرام، میتوانید یکییکی و به نوبت به سراغ هر کدام از آن کارها بروید، بدون اینکه دغدغهی «پس بقیه چی؟» آزارتان دهد.
💡 نکتهی کلیدی:
این تکنیک فقط برای مواقعی که ذهنتان شلوغ است نیست؛ بلکه یک عادتِ روزانه هم میتواند باشد. هر روز صبح، قبل از شروع کارها، چند دقیقه ذهن خود را تخلیه کنید و بگذارید همهی فکرها روی برگه بنشینند. این کار، تمرکز شما را چند برابر میکند.
به جای اینکه ذهن شما آینهای از همهی مشغلهها باشد، برگهی شما این نقش را به عهده میگیرد و ذهنتان آزاد میشود برای آن چیزی که واقعاً مهم است. 🌿
دفعهی بعد که احساس کردید ذهنتان پر و شلوغ شده، به جای نگرانی، قلم را بردارید و شروع کنید به نوشتن📝. سبکی را که در این کار پیدا میکنید، خودتان تجربه خواهید کرد.
نویسنده: فاطمه درزی/دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]