آدینههای خانوادگی نورا 🏡
👩🏻🦼 هفتهی گذشته از خانوادهای سخن گفتیم که یکی از اعضای آن به یک بیماری مزمن مبتلاست. گفتیم وقتی بیماری مزمن وارد یک خانواده میشود، نقشها جابهجا میشوند🤷🏻؛ بچهها زودتر بزرگ میشوند🙇🏻♀، والدین از «زوج بودن» به یک «تیم پرستاری» میرسند👨🏻⚕👩🏻⚕.
دراینجا یک نفر از بیماری رنج میبرد، اما همه از تحملِ عواقب آن رنج میکشند🥀.
❓حالا سؤال این است: آیا راهی هست که بتوان این رنجِ مشترک را کم کرد؟ پاسخ کوتاه: بله. اما نیاز به آگاهی و تصمیم دارد، نه فقط تحمل کردن. 🌱
امروز با ما همراه باشید تا در اینباره یاد بگیریم. 📜
مرکز روانشناسی نورا 🌱
اگر یکی از اعضای خانوادهی شما دچار بیماری مزمن است و این مسئله، خانواده را با چالش مواجه کرده، میتوانید برای تغییر و اصلاح وضعیت خانواده از این نکات استفاده کنید👇🏻
۱. برای «پرستاری کردن» و «خانواده بودن» زمانی جدا بگذارید. 🕐
اگر تمام گفتوگوهای خانه حول داروها، نوبت دکتر و آزمایشات بچرخد، رابطهها کمکم به یک «جلسهی درمانی» تبدیل میشوند.💊
تصمیم بگیرید روزی نیمساعت — مثلاً سرِ شام — هیچکس دربارهی بیماری حرف نزند. همین نیمساعتِ کوچک، رابطهها را زنده نگه میدارد.🍽
۲. کودکِ نادیدهگرفتهشده را ببینید. 🙇🏻
بچهها درچنین شرایطی یاد میگیرند «مشکلساز نباشند» و از دیدهها محو شوند.
⏰ برای هرکدام روزی ۱۰ دقیقه زمان اختصاصی بگذارید؛ فقط برای خودش، بدون صحبت از خواهر یا برادر بیمار. این کار کوچک، اثر بزرگی دارد.
۳. بار مراقبت را بین همه تقسیم کنید. 🤝
فهرستی از کارهای مراقبتی بنویسید و آن را عادلانه بین اعضا پخش کنید. مراقبتِ تیمی، هم بیمار را بهتر حمایت میکند، هم فرسودگی را کم.
۴. به خودِ مراقب هم رسیدگی کنید. 🧠
به یاد داشته باشید که از لیوان خالی نمیتوان آب ریخت. مراقب برای اینکه بهتر بتواند به بیمار محبت و رسیدگی کند نیاز دارد اول حال خودش خوب باشد! خواب، غذا، کمی تنهایی و حتی یک پیادهروی کوتاه، سوختِ ادامه دادن است؛ مراقب اصلی نباید این سوخت را از خود دریغ کند.🍺
۵. با خودِ بیمار گفتوگوی صادقانه داشته باشید. 💬
در خانوادههای با بیمار بلندمدت، یک قانون نانوشته وجود دارد که به اعضا میگوید «دربارهی بیماری حرف نزنید! دربارهی هیجانات وابسته به بیماری هم همینطور!». اما این سکوت، رنجها را بیشتر میکند. بیمار احساس گناه میکند و آن را پنهان میکند، مراقب خستگیاش را پنهان میکند، و کمکم همه در نقش «خوب بازی کردن» گیر میافتند.🎭
اگر فضا برای گفتنِ احساساتِ سخت مثل احساس گناه، خشم، ترس، خستگی باز باشد، همه سبکتر میشوند.
۶. کمک بیرونی را رد نکنید. 🦽
مشاوره، گروههای حمایتی، یا کمک اقوام میتواند بار خانواده را کمی سبک کند. تنهایی مراقبت کردن، فرسودگی و رنج شما را بیشتر میکند. سعی کنید از اطرافیانتان درخواست کمک کنید.📞
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
⚠️ و چند باورِ اشتباه که باید کنار بگذاریم:
❌ «من قوی هستم، میتونم از پس همهی کارها بربیام، پس نیازی به کمک ندارم.»
❌ «اگر استراحت کنم، یعنی مراقب خوبی برای عزیزِ بیمارم نیستم.»
❌ «بچهی دیگر خودش میفهمد و بزرگ میشود.»
❌ «بیماری فقط مشکلِ بیمار است. ما فقط باید تحمل کنیم تا تمام شود.»
🛋 کاهش رنج مشترک، نه با معجزه، بلکه با همین تصمیمهای کوچکِ روزانه اتفاق میافتد. خانوادهای که در آن همه دیده شوند، تابِ بیماری را بسیار بیشتر دارد.
_نویسنده: زینب عبدالهزاده | زوج درمانگر و روانشناس بالینی خانواده_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
📅 به جای «لیست کارها»، از «بلوکهای زمانی» استفاده کن!
شما هم لیست بلندی از کارها مینویسید (To-Do List) اما در پایان روز میبینید کلی از اونها انجام نشده و فقط استرس گرفتید؟ 😐🫣
مشکل لیستها اینه که به ما نمیگن «چه زمانی» وقت انجام اون کار رو داریم.
راه حل؟ تکنیک Time Blocking
در این روش، شما به جای نوشتن لیست، تقویم یا ساعتتون رو به بلوکهای زمانی تقسیم میکنید:
🔹 ساعت ۸ تا ۱۰: بلوکِ «تمرکز عمیق» (مثلاً مطالعه یا گزارش کاری)
🔹 ساعت ۱۰ تا ۱۰:۳۰: بلوکِ «ارتباطات» (پاسخ به پیامها و ایمیلها)
🔹 ساعت ۱۱ تا ۱۲: بلوکِ «ورزش یا استراحت»
با این کار، شما برای هر فعالیت یک خونه در روزتون میسازید و دیگه نمیپرسید «الان باید چه کار کنم؟» یا «وقتم کجا رفت؟».
💡 نکته مهم: حتماً بین بلوکها ۱۰-۱۵ دقیقه فاصله بگذارید تا مغزتون فرصت جابهجایی بین کارها را داشته باشه.
_نویسنده: نیلوفر دینمحمدی | دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
یکشنبههای آگاه نورا🌱
✨
جسارت، در کلمات نیست؛ در قامت است! 🚶♀️✨
آیا تا به حال دیدهای کسی وارد اتاقی شود و بدون اینکه کلمهای حرف بزند، همه متوجه اعتمادبهنفس او شوند؟😎
زبان بدن ، فریادی است که بدون صدا زده میشود. وقتی شانههایت افتاده است یا دستانت را گره زدهای، در واقع به دنیا میگویی: «من میترسم» یا «من اینجا اضافی هستم». اما وقتی ستون فقراتت راست است و نگاهت آرام و مستقیم، تو در حال ارسال یک پیام هستی: «من پذیرفته شدهام و ارزشمند هستم،من با اعتماد به نفس هستم».
یک تمرین ساده برای امروز:🌿
همین حالا شانههایت را عقب بده، نفسی عمیق بکش و لبخند کوچکی بزن. بدنت به مغزت پیام میدهد که «همه چیز امن است». وقتی بدن تو تغییر میکند، احساساتت هم تغییر میکنند.
📌 برای یادگیری مهارتهای ارتباطی، عضو کانال نورا شو.
_نویسنده: فاطمه درزی | دکترای تخصصی روانشناسی و روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#دوشنبه_های_کودکانه_نورا🌈
💬 چطور فرزندتان را به حرف زدن تشویق کنیم؟
مهارت های زبانی پایهی ارتباط، یادگیری و موفقیت تحصیلی است. هرچه دایرهی واژگان کودک غنیتر باشد، در مدرسه و زندگی بهتر عمل میکند.
🎯 فعالیتهای مفید:
- قصهگویی تعاملی 📚: وسط داستان مکث کنید و بپرسید «فکر میکنی بعدش چی میشه؟» یا «اگه جای او بودی، چه کار میکردی؟». این کار، قدرت تخیل و بیان را تقویت میکند.
- بازی توصیف 🔍: از او بخواهید یک شیء را بدون گفتن نامش توصیف کند (رنگ، شکل، کاربرد). مثلاً «مربع است، قرمز است، برای نوشتن استفاده میشود» (پاک کن). دیگران حدس بزنند. این بازی، دایرهی واژگان را گسترش میدهد.
- خواندن کتاب با هم 📖: هر روز ۱۰ دقیقه کتاب خوانی مشترک داشته باشید. به تصاویر اشاره کنید، از او بخواهید چیزهایی را که میبیند نام ببرد و درباره ی داستان صحبت کنید.
- بازی «من میگویم، تو بگو» 🗣️: کلمات جدید را معرفی کنید و از او بخواهید در یک جمله استفاده کند. مثلاً بگویید «شیرین»، او بگوید «سیب شیرین است».
- سوالات باز 💬: به جای سوالات بله/خیر (مثل «خوش گذشت؟»)، سوالات باز پاسخ بپرسید: «امروز چه کارهایی کردید؟». این کار، کودک را به تفکر و بیان بیشتر تشویق میکند.
💡 نکته طلایی: سوالات باز (نه بله/خیر) کودک را به تفکر، جمله سازی و بیان آزادانه تشویق میکنند. هرچه بیشتر با او گفتگو کنید، زبانش قویتر می شود.
_نویسنده: خانم دکتر فاطمه درزی، روانشناس بالینی خانواده، کودک و نوجوان_
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#معرفی_کتاب_نورا
گربه کجاست؟ 🐱❓✨
این یک کتاب تعاملی و مشارکتی با کودک است! یک کتابِ بامزه که برای بچههای دو تا سه سال طراحی شده 🌟
این کتاب با تصویرگری خاص و مینیمال 🎨، بچهای با موهای فرفری و گربهای کشیده و بامزه را نشان میدهد که همهچیز کنجکاویبرانگیز است! 🐱
کتاب «گربه کجاست؟» به کودکان کمک میکند تا:
🔹 با مشارکت در داستان و بازی، لذت ببرند. 🌟
🔹 یاد بگیرند با کنجکاوی به دنبال کشف چیزهای اطرافشان باشند. 💚
🔹 در حین بازی و قصهگویی، تعامل با کتاب را تجربه کنند. 🤝
🔹 واژههای جدید یاد بگیرند.
ویژگیها:
📖 کتاب تعاملی و مشارکتی
📚 مناسب کودکان ۲ تا ۳ سال به بالا
انتشارات مؤسسهی پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان
[سایت مرکز نورا] | [ایتا] | [بله] | [ارتباط با ادمین]
#معرفی_کتاب #کتاب_کودک #گربه_کجاست #کتاب_تعاملی #کتاب_خردسال #تربیت_کودک #کتاب_تصویری #مهارت_های_زندگی #کتابخانه_کودک #بازی_و_یادگیری