My Oxford year

دلم میخواد برای سخت بودن امروز گریه کنم. خداجون بخدا به هیکل گنده‌ام نگاه نکن. من خیلی ضعیف و لوسم؛ طاقت این چیزای عجیب و پیچیده رو ندارم. من فقط بلدم با حرفای الکی مامان و بابا قهر کنم. بزرگترین جنگ من دعواها و کتک کاری های پوچم با ثمیناست. من برای اینکه از آغوش خونه و خانواده بیام بیرون ساخته نشدم. همین الان دلم میخواد جلوی همه گریه کنم. دلم میخواد داد بکشم بگم خستم. دلم میخواد برای روزهای جلوتر هم از الان گریه کنم. خداجون کمک. واقعا کمک.

ولی حداقل خدایا شکرت الان که برم خونه ، مامان هست. اگر مامان رشت بود غمام ضربدر صد میشد.🚶🏻‍♀

چیزی نیست؛ من و فکرهام داشتیم شهر رو متر می‌کردیم.

وقتی میگم بهترین رفیقم امام رضاس، یعنی واقعا توی مرام و معرفت کم نزاشته یعنی اونی که هم همه چیزو میدونه هم کمک میکنه هم هست همیشه. حتی اگه تو بد بودی اون خوبه. خلاصه که دلم تنگ شده برای اون گوشه ی صحن گوهرشادت آقاجان. تولد عید شما مبارک امام رضا‌.

عشقِ من کودک بمان، دنیا بزرگت می‌کند! بره باشی یا نباشی، گرگ گرگت می‌کند. عشقِ من کودک بمان، دنیا مداد رنگی است! بهترین نقاش باشی، باز رنگت می‌کند. عشقِ من کودک بمان، دنیا دلت را می‌زند! سخت بی‌رحم است، می‌دانم که سنگت می‌کند. -شآملو

عباس معروفی عزیزم ،صدای شما همیشه و همیشه توی سرم تکرار میشه. 🪞

I wish I were a teenager in America in the year 2000, hanging out every day with my awesome crew and going skateboarding.

دوباره فیلمی که منو خیلی زیاد تحت تاثیر خودش قرار داد! من اینو مطمئنم که روحم بعد از ۱۷ / ۱۸ سالگی، همونجا زندانی شده و هرچقدر تلاش کنه نمیتونه بیرون بیاد. البته من اسمش رو زندان نمیذارم. چون کاملا راضی و خوشحالم. این فیلم هم یکی دیگه از فیلم هایی بود که باعث می‌شد بیشتر یادم بیاد ۱۷ ساله بودن چه شکلی بود. درسته که با حسرت و چشمای خیس به این بچه ها نگاه میکنم اما مطمئنم که ۱۷ سالگی خوبی داشتم. منم یه ۱۷ ساله کله‌شق بودم و خاطره های بد و خوبی که راجع به اون دوران وجود داره رو خیلی دوست دارم. چارلی واقعا واقعا واقعا منو یاد خودم مینداخت. مخصوصا وقتی باید دستش رو توی کلاس بلند میکرد (: بنظرم هر درونگرایی باید این فیلم رو یکبار ببینه. تقریبا پارسال که کتابش رو خوندم دلم میخواست فیلمش هم زودتر ببینم اما بالاخره امروز فرصت شد. ۱۴۰۵/۰۲/۱۴