عباس معروفی عزیزم ،صدای شما همیشه و همیشه توی سرم تکرار میشه. 🪞

I wish I were a teenager in America in the year 2000, hanging out every day with my awesome crew and going skateboarding.

دوباره فیلمی که منو خیلی زیاد تحت تاثیر خودش قرار داد! من اینو مطمئنم که روحم بعد از ۱۷ / ۱۸ سالگی، همونجا زندانی شده و هرچقدر تلاش کنه نمیتونه بیرون بیاد. البته من اسمش رو زندان نمیذارم. چون کاملا راضی و خوشحالم. این فیلم هم یکی دیگه از فیلم هایی بود که باعث می‌شد بیشتر یادم بیاد ۱۷ ساله بودن چه شکلی بود. درسته که با حسرت و چشمای خیس به این بچه ها نگاه میکنم اما مطمئنم که ۱۷ سالگی خوبی داشتم. منم یه ۱۷ ساله کله‌شق بودم و خاطره های بد و خوبی که راجع به اون دوران وجود داره رو خیلی دوست دارم. چارلی واقعا واقعا واقعا منو یاد خودم مینداخت. مخصوصا وقتی باید دستش رو توی کلاس بلند میکرد (: بنظرم هر درونگرایی باید این فیلم رو یکبار ببینه. تقریبا پارسال که کتابش رو خوندم دلم میخواست فیلمش هم زودتر ببینم اما بالاخره امروز فرصت شد. ۱۴۰۵/۰۲/۱۴

The perks of being a wallflower

تشنه ی دیدن ادیتِ سریالایی ام که این مدت دیدم.

مثل قعطی زده های آفریقایی وقتی نت بین الملل وصل بشه میخوام حمله کنم به تیک تاک و تا میتونم از فیلم هایی که این مدت دیدم ادیت ببینم. مسمسمسمشمص

Materialists ^*^