می‌دونی دردناک ترین سکانسِ زندگیت چیه؟ این که یک‌شب اون شیشه صبر می‌شکنه و علاوه بر اونم قلبت هزار تیکه میشه؛ اون شب برای تموم اتفاقات زندگیت که تو هیچ تقصیری نداشتی،اشک میریزی،واسه بی‌پناهیت،واسه اون واژه انسانیت که اطرافیانت هیچ بویی ازش نبردن، واسه اون قلبِ بی منطقت که واسه یک آدمِ ناممکن می‌تپه... واسه تک تک دردات اشک میریزی اونقد که خودت تو عمقِ غم هات غرق میشی... بعد صبح به سختی نعشتو از تختت می‌کشی ... و انگار که هیچی نشده کتاباتو باز می‌کنی میشنی درس می‌خونی واسه آینده‌ای که مشخص نیس اون آدمِ آینده ساز زنده بمونه یا نه؛ خدارو چه دیدی شاید یه شب زیر آوار غم‌هاش له شد:))

"مردی آن‌است که یک دل ببری... پس ندهی!:)"

دیگه اومد اشکه بریزه رو دمبل که . . . نزاشتم :)

-

شایع یِ جا خعلی قشنگ میگه .. احتیاج دارم ب یه خوشحالیِ از ته دل .. ب خندیدنِ بدون مکث ؛ بدونِ مصرف جنس .. - me

قدردانِ تویی هستم که تو بدترین حالِ روحیت هم که بودی ، انگیزه دادنات ادامه داشت :) - f'gheiraty

اصلا روزِ خوبی نبود امروز .. از همه لحاظ .. از همه طرف ..

-

-

همیشه آدمی بودم که وایسادم داد زدناشون تموم شه و رفتم به خواب پناه بردم :) و توی اون مدت زمان بیداری لبم از شدت فشار دندون و کنترلِ بغض پاره میشد :)

دردِ قلب ی طرف .. و اونجایی که به درجه ای میرسی که قلبت دیگه بجای درد ، سوزش داره ، ی طرف ..

اون دقایقی که خوابت نمیاد ولی میخوای بخوابی که شاید شانست بگیره و دیگه بیدار نشی :)