اینجا مثل یه دفترچه دلنوشته ست
که هرموقع میام نوشته های خودمو
میبینم به این پی میبرم که مخاطب
اولشون خودمم !(:
انگاری بعضی آدمام اومدن حالو خوب
کنن بعد چندوقتم فاتحه هرچی اعصاب
و روان و احساسه رو بخونن و برن ..!
کاش یه دوراهیم بود ..
بجای اینکه یه راه فقط به اسم
صبر و ادامه دادن داشته باشیم ..
یه دوراهی میبود که یه گزینش
صبر بود و یه گزینه دیگشم
Ctrl+z
ولی یکی از گزینه هایی که
هم توی آرزوی بعضیاس ، هم توی
علاقمندی بعضیاس و هم همه
جای زندگی بعضیا نقش داره ، از
اسمش میشه شخصیتش رو فهمید ..
اسب ..
( متنعاشقانهنیسکهاسمفردبیارم🗿 )
البته که اسب خیلی بهتر از افراد میتونه
آدم رو درک کنه ، فهم داره ، درک داره ..
خلاصه یه زندگی و یه شخصیت خاص
و ویژه ای درونش نهفته :)