دن‌کیشوت‌های لی‌لی‌پوتی- بخش اول نویسنده: محمدجواد اتابکی چرا در دهه ۶۰ با توجه به شرایط بحرانی دوران پس از انقلاب و درگیری کشور با جنگ، اوضاع اقتصادی و صنعتی کشور روبه پیشرفت بود، اما پس از ۳۶ سال کشور دچار بحران های شدیدتر از دهه ۶۰ شده است؟ جواب این سوال در نحوه برخورد حاکمیت با مسائلی است که با آن مواجه شده است. در دهه ۶۰ حاکمیت به‌دنبال حل مسائل جامعه و کشور بود، اما از دهه ۷۰ و با ورود تکنوکرات‌ها به ساختار حاکمیتی ،گویی جوابی وجود دارد و مسائل کشور به نفع جواب تکنوکرات‌ها منحل می‌شود. به عبارت دیگر دولتها از دهه ۷۰ پاسخ (توسعه) را در دست گرفتند و سعی کردند مشکلات کشور را به جواب‌ها نزدیک کنند. در نگاه اول این اقدام عاقلانه به نظر می‌رسد، زیرا در ریاضیات مسائل اینگونه حل می‌شود، ولی یک تفاوت اساسی میان مسائل ریاضی با مسائل کشور وجود داشت، مسائل ریاضی با اعداد سر و کار داشتند اما مسائل کشور با انسان‌ها. مثال بارز تفاوت این دو نگاه در جنگ بسیار مشهود است. اوایل جنگ، نیروهای نظامی با استراتژی زمین می‌دهیم تا زمان بخریم (جوابی که در کتاب های استراتژیست‌ها نظامی وجود داشت) باعث شدند ارتش عراق بتواند بخش‌های مهمی از استان خوزستان را تصرف کرده و رو به جلو حرکت کند. کم‌کم این نوع نگاه توسط نیروهای انقلابی مورد بازبینی قرار گرفت و این نیروها بدنبال پاسخ جدیدی برای مسأله جنگ برآمدند. حاصل این تغییر رویکرد (از جواب محوری به مسأله محوری) پیشرفت نیروهای ایرانی در عرصهٔ جنگ شد. از طرف دیگر نگاه جواب محور همراه خود نوعی دیکتاتوری علم‌محور آورد. تکنوکرات‌های درس خوانده با هر جواب و تفکری مغایر آنچه که در دانشگاه خوانده بودند با برچسب غیر علمی، کمونیستی، پوپولیستی و... دهان‌ها را به هم دوختند. بعد از مدتی مشخص شد این جواب‌ها راهکار مسائل کشور نیست و بحران‌های جدیدی در کشور ایجاد می‌کند، اما تکنوکرات‌ها تا یک‌جایی با زور چماق و از یک جایی به بعد با زور رسانه‌ای خود افکار عمومی و مسؤلان کشور را متقاعد کردند که جواب‌ها مشکلی ندارد، بلکه نحوه اجرای این جواب‌ها نادرست است. آن‌ها با این رویکرد همیشه سرکار بودند و هیچ وقت عواقب تصمیمات خود را برعهده نگرفتند. هر جا کم آوردند، دیگران را متهم کردند. شما تندروها، سوپر حزب‌اللهی‌ها، دلواپس‌ها و... مقصر بودید. این تهمت در حالی در فضای رسانه‌ای و عمومی کشور توسط پروژه‌بگیران نشر پیدا می‌کرد که هرجا تفکر انقلابی مسأله محور در عمل پیاده سازی شد، در آن عرصه موفقیت به دست آمد. مثال‌ها بسیار زیاد است. ما در موشکی قدرتمند شدیم چون در کشور نیازی احساس شد و نیروهای انقلابی برای آن پاسخی پیدا کردند. در فضای علمی برای شهید کاظمی آشتیانی مسأله ایجاد شد و ثمره پیدا کردن جواب، پژوهشکده رویان شد. تکنوکرات‌ها از دهه ۸۰ به بعد که ثمرهٔ نوع نگاه خود را مشاهده کردند، در فضای خیالی و توهم گونهٔ خود فرو رفتند. آن‌ها مانند دن‌کیشوت که قلعه‌ها را فتح می‌کرد، به آسیاب‌های مردم حمله کردند. به توهم آنکه این آسیاب قلعه قرون وسطایی دشمن است. این مدل نگاه دن‌کیشوتی را می‌توان در عرصه‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و... مشاهده کرد. آدم‌هایی که گویی در فضای واقعی جهان و کشور زیست نمی‌کنند و در توهمات ذهنی و جواب‌های کتاب‌های خودشان گیر کرده‌اند. مسائل را به نفع خود تفسیر می‌ کنند و وقتی با نگاه انتقادی ثمره عملکردشان پرسیده می‌شود، با پرخاشگری جواب می‌دهند و اجازه نفس کشیدن نیز به منتقدان نمی‌دهند. در عین حال معتقدند باید به منتقدین اجازه صحبت داده شود. @NucLeader

خدایا سربازان یمنی صاحب‌الزمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف رو در پناه امام مجتبی حفظ کن.

پانزدهمین سحرگاه ماه مبارک رمضان از شهدای حمله به کنسولگری ایران و همراهان شهید زاهدی، شهیدان محمدهادی حاج‌رحیمی، سید علی صالحی، محسن صداقت، سید مهدی جلادتی، حسین امان‌اللهی و علی آقابابایی یاد می‌کنیم. پ.ن: یادآوری چه واقعه تلخی شد. @Nucleader

«و إنه بسم الله الرحمن الرحیم» انگار قرائت این آیه از بهشت میاد. @Nucleader

او نه در صف رزمندگان خط مقدم دیده می‌شد و نه در عکس‌های رسمی. هر عملیاتی که توازن قدرت را تغییر می‌داد، از اتاق فکر او عبور می‌کرد. در سال‌هایی که جنگ در سوریه به نقطه‌ای حساس رسیده بود، سید رضی پل ارتباطی تهران و ضاحیه شد. هماهنگی‌های نظامی، انتقال تجهیزات، طراحی عملیات‌های سرنوشت‌ساز، همه با امضای او انجام می‌شد. مغز متفکر حملاتی که دشمن را در قلب خود می‌لرزاند. از کاروان‌های تسلیحاتی که به سلامت به مقصد می‌رسیدند تا عملیات‌هایی که حتی صهیونیست‌ها نمی‌دانستند از کجا آغاز شده‌اند. وقتی تل‌آویو ضربه می‌خورد، تحلیلگرانشان بی‌اختیار به یاد او می‌افتادند. او فاصله میان نقشه و اجرا در میدان را به صفر می‌رساند. شانزدهمین سحرگاه ماه مبارک رمضان از مهمترین شخصیت ایرانی در سوریه پس از حاج قاسم، شهید «سید رضی موسوی» یاد می‌کنیم‌. @Nucleader

خدایا سربازان یمنی صاحب‌الزمان عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف رو در پناه امام مجتبی حفظ کن.

بعد از فواد شکر، دومین فرمانده بزرگ حزب‌الله بود. آمریکایی‌ها از دهه هشتاد میلادی دنبالش بودند. «حاج تحسین» هم مثل خیلی از فرماندهان مقاومت، شبح دیگری برایشان بود. می‌گفتند انفجار سفارت آمریکا در بیروت کار اوست. انفجار مقر تفنگداران آمریکایی در سال ۱۹۸۳ را از چشم او می‌دیدند و عملیات گروگان‌گیری آمریکایی‌ها در بیروت را هم پای او نوشتند. برای هر اطلاعاتی درباره او جایزه‌ای ۷ میلیون دلاری گذاشتند، اما تا ۲۰ سپتامبر همین سالی که گذشت دنبالش بودند. آنچه از کلام و کلماتش باقی مانده، گواه آن است که«حاج عبدالقادر» تنها فرماندهی اسلحه به دست نبود. روح لطیف و نگاه اخلاقی و عرفانیش به ما می‌گوید که او را می‌توان چمران لبنان دید. هفدهمین سحرگاه ماه مبارک رمضان از فرمانده گردان رضوان، شهید حاج ابراهیم محمد عقیل و یازده فرمانده شهید همراهش در گردان رضوان یاد می‌کنیم. @Nucleader

احساس میکنم در سطوح مدیریتی سیاسی امنیتی کشور تصور از جامعه اینه: انتخابات زیر ۵۰ درصد بود، یه عده ناراضین. ما نیروهای انقلابی رو با اسم سوپرتندرو‌ و... می‌زنیم، حجاب رو برمیداریم، کروبی و اینا رو آزاد می‌کنیم.‌ اون پنجاه درصد مخالف نظرشون تغییر می‌کنه و از ما حمایت می‌کنن.🙂 @Nucleader

مقاومت یمن مناطق مختلف سرزمین‌های اشغالی را مورد هدف قرار داد. 🇾🇪🇱🇧🇮🇶🇮🇷 @Nucleader

حملات موشکی یمن به اهدافی در صحرای نقب و پایگاه نواتیم بوده. @Nucleader

یکی از زیباترین تصاویر سال ۱۴۰۳ و چهارشنبه سوری واقعی این بود. من عاشق این ویدیو هستم. @Nucleader