•ابتلای دوم•
وقتی دیدم اتوبوسِ گروهمان آمده خون در رگم دوید با شوق پریدم بالا و بهترین صندلی را برای خودم انتخاب کردم.
بهتان گفته بودم!؟
من سفر تنها را برگزیدم. یعنی هیچ همسفری ندارم. یکه و تنها با یک کوله. همان کوله که باهاش کربلا رفتم. با یک دفتر و خودکار برای نوشتن .
حالا چرا!؟
چون این آخر سالی باید خلوتی را برای خودم مهیا می‌کردم تا متوجه شوم چند چندم و برای یک سال دیگر ان‌شاءالله آمده شوم.
حالا از حاشیه بیاییم بیرون.
سرتان را درد نیاورم همه شوق رسیدن داشتیم که در همین گام اول، هنوز پا به بیرون دانشگاه نگذاشته بودیم که شیشه اتوبوس به چیزی برخورد کرد و شکست!
اون رفیقمون که کنار پنجره بود شانس آورد که شیشه با انسجام باقی ماند و وقتی پیاده شدیم ترکید و خورد شد!
و تا الان...
تا الان هنوز کرمانیم.
الان اتوبوس جایگزین آمد و ما سوار شدیم...
خلاصه برای سلامتیمون دعا کنید.😅💖
حالا وقتی رفتیم پایین برای اینکه از شر سگ های دانشگاه در امان باشیم رفتیم حوزه بسیج دانشجویی و اونجا دعای کمیل خوندیم، باهم بیشتر آشنا شدیم، شام خوردیم و من کتاب خوندم، فیلم دیدم و گوشیم رو صد کردم.
شیطان تلاش می‌کند تا انسان خوبی هایش را نشناسد. تا از این طریق انسان را وارد "یاس" و عدم اعتماد به نفس بکشاند. البته از طرف دیگر، وقتی انسان از خوبی هایش معطل شد، شیطان او را به "غرور" مبتلا کرده و تلاش می کند تا او را به وادی "عجب" بکشاند.
رهایی از تکبر پنهان/ علیرضا پناهیان
•سیر قدم اول•
ای کاش می‌شد عطر بهارِ دل انگیزِ استان فارس را با شما به اشتراک بگذارم. رستاخیر طبیعت و در هم آمیختگی بهار و زمستان به وضوح حس می‌شود. بعضی ها با نسیم بهاری بیدار شدند و بعضی نه! برای بیدار کردنشان لاجرم باید بارش شلاقی باران های بهاری را به کار گیری.
رسول خدا در وصیتش به ابوذر می‌فرمانید:
گاهی انسان به واسطه ی گناهی به بهشت داخل می‌شود.
ابوذر از رسول خدا می‌پرسد:
چطور چنین چیزی ممکن است!؟
حضرت می‌فرمایند:
وقتی گناه موجب شود که انسان بفهمد در اعماق وجودش چه خبر است و عیوب خود را شناخته و درمان کند، این مایه بهشت رفتنش خواهد شد.
رهایی از تکبر / علیرضا پناهیان
•ابتلای سوم•
نتیجه: محک خوردن صبر و تحمل دربرابر همه چیز.
آرام بمان و قوی.
حرف های لغو و بیهوده چیزی را عوض نمیکند و تنها روح انسان ها را ضایع و زائل می‌کند و قلب تاریک می‌کند.
سکوت همواره بهترین راه برای ما در این شرایط است.
*سردی هوا را فاکتور گرفتم.
وَاِلا برای خودش یک مقوله ای بود.
•قدم دوم•
دوکوهه...
درباره دوکوهه خیلی حرف دارم ولی بگذارید اعماق وجودم بماند.
از غربت و تنهایی و دلتنگی دوکوهه هرچی بگم کمه. انگاری معشوقه اش را سالها در میانه مجنون و حوالی لبنان گم کرده.
من چهاربار اومدم اینجا...
هر چهاربار به دلیلی قسمتم نشد که گردان تخریب را از نزدیک ببینم. حکمت این اتفاق را چه کسی می‌داند که شرح کند این واقع را؟