رسول خدا در وصیتش به ابوذر می‌فرمانید:
گاهی انسان به واسطه ی گناهی به بهشت داخل می‌شود.
ابوذر از رسول خدا می‌پرسد:
چطور چنین چیزی ممکن است!؟
حضرت می‌فرمایند:
وقتی گناه موجب شود که انسان بفهمد در اعماق وجودش چه خبر است و عیوب خود را شناخته و درمان کند، این مایه بهشت رفتنش خواهد شد.
رهایی از تکبر / علیرضا پناهیان
•ابتلای سوم•
نتیجه: محک خوردن صبر و تحمل دربرابر همه چیز.
آرام بمان و قوی.
حرف های لغو و بیهوده چیزی را عوض نمیکند و تنها روح انسان ها را ضایع و زائل می‌کند و قلب تاریک می‌کند.
سکوت همواره بهترین راه برای ما در این شرایط است.
*سردی هوا را فاکتور گرفتم.
وَاِلا برای خودش یک مقوله ای بود.
•قدم دوم•
دوکوهه...
درباره دوکوهه خیلی حرف دارم ولی بگذارید اعماق وجودم بماند.
از غربت و تنهایی و دلتنگی دوکوهه هرچی بگم کمه. انگاری معشوقه اش را سالها در میانه مجنون و حوالی لبنان گم کرده.
من چهاربار اومدم اینجا...
هر چهاربار به دلیلی قسمتم نشد که گردان تخریب را از نزدیک ببینم. حکمت این اتفاق را چه کسی می‌داند که شرح کند این واقع را؟
ساعت یک و نیم رسیدیم.
دوکوهه اوج سکوت خودش بود و ما اوج خستگی. اینقدر خسته بودم که وقت نشد سوگواری و گله از دوکوهه و گردان تخریب کنم. :)💧
•قدم سوم•
همان بستر روایت کتاب حوض خون...
بیمارستانی در دل اندیمشک و مقصدی عجیب.
هنوز بوی خون و باروت را حس می‌کنی. صدای هلیکوپتری که با آن مجروحین را می‌آوردند و صدای دکترا و کارکنان آن مجموعه...
هنوز کسی داد میزد: مجروحان جدید عملیات را اوردن. ولوله ها در ساختمان می‌پیچید..
صدای آب حوض، که لباس های خونی را در آن می‌شستند و تکه تکه گوشتی که با لباس یکی شده بود را از آن جدا می‌کردند.
آب شیون می‌کرد...
آب داشت تقاص کدام گناه را می‌داد؟؟
آب تو باید خود جویی می‌شدی و به خیمه‌گاه میرفتی.
آب حالا که گذرت به اینجای تاریخ رسید چه!؟خنکایی بر لبان علمداران کمیل بودی؟
آب تو را باید با خون قاطی کنند که طهارت لکه دار شود و خنکایت با گرمای خون خنثی شود.
آب تو باید خود جویی می‌شدی و به خیمه‌گاه میرفتی.