کربلا از زمان و مکان بیرون است و اگر تو میخواهی که به کربلا برسی، باید از خود و بستگی هایش، از سنگینی‌ها و ماندن‌ها گذر کنی و از زمان و مکان و مقتضیات آنها فراتر روی و غل و زنجیر جاذبه‌های دنیایی را از پای اراده‌ات بگشایی و هجرت کنی. حبِّ حسین در دلی که خود پرست است بیدار نمی‌شود! -شهید آوینی *و الله یحرمکم دموعاً يا اهل القوم....

کربلا ما را به خیل کربلائیان بپذیر...

تا حالا به سنگ فرش های مرمرین بین الحرمین حسادت کردید؟

یا نخل های ایستاده دو طرف بین الحرمین!؟

یا کبوتری که لونه‌اش اونجاست؟

یا نسیمی که دور گنبد عباس ع طواف می‌کند و از او اذن ملاقات مولا می‌گیرد... بعد چرخ به دور مولا می‌زند...!؟

شب دهم/

بیایید امشب نگاه امام رو دنبال کنیم.

عباس و علی اکبرش را از نوک پا تا سر شانه ها و سرشان را دنبال می‌کند. برای قد و قامتشان چهار قل و آیه الکرسی می‌خواند. لایه رویی چشم مولا از اشک پوشیده شده. با خدا در دلش مناجات می‌کند و نو بهارانش را به او می‌سپارد.

جُون در این سیاهی محو شده. سفیدی چشمانش و دندان های خندانش را که همچون مروارید می‌درخشند در ظلمات را میبیند. دارد سلاح را صیقل میدهد و با شمشیرش مناجات می‌کند...

در دلش صد حمد برای غلامی چنین میخواند و شکرگزار خداوند است.