رقیه خاتون و سکینه و عبدالله و قاسم دور تا دور اکبر جمع اند... علی برایشان دارد قصه می‌گوید و اندکی درد تشنگیشان را کم می‌کند...

وهب را دارد میبیند که نو عروسش را تسکین می‌دهد و مرهم بر زخم دلتنگی که قبل از موعد سر باز کرده می‌نشاند.

ام وهب و زینب در گوشه ای از خیام‌ در حالی که نور ماه مایل تابیده و دورن خیمه روشن شده از آرمان و رویای امامشان حرف می‌زنند و تجدید پیمان برای ادامه و مبارزه می‌کنند.

ای جانم...

🤍🪐 نکته ای که نیاز هست بگم: این حرف ها و نوشته ها فقط تخیل من هست... هیچ کدوم سندیت نداره...

حسین ع حکایت فردا را می‌دانست؟؟؟ حکایت جدایی و دلتنگی را... حکایت وصال به معبود... حکایت زخم بر پیکره عشاقش را... حکایت خیام... حکایت زینب... حکایت غم و دردِ جان... حکایت تن های بی‌سر... حکایت عشق بازی ها را... حکایت فرات و دو دست... حکایت چشم ها... حکایت‌ اشک ها و خون ها... حکایت امام و ماموم.‌‌... حکایت محبت... *فقط روی کلمات تامل کنید و در ذهن به کلمات تجسم عینی دهید. معنا و مفهوم ها در مصادیق کربلا می‌جوشد و مثل چشمه زلال و شفاف می‌شود.

حکایت جدایی و دلتنگی/ مثلا: تا حالا دلتنگ محبوبتان شدید!؟ محبوبی که گل شب بوی میانِ ظلمات راه بود. محبوبی که از بین شاخسارها رشیدترین بود. محبوبی که در مقابل شما عین ادب و سخاوت و راستین بود. تا حالا جدا شدید!؟ مثل جان کندن می‌ماند‌. گویی جان از تن می‌رود. گویی تکه تکه ات میکنند و تکه هایت را از هم جدا می‌کنند. هر تکه ات را به خاک میکشانند. هر تکه ات را مقابلت بر عرش نیزه ها می‌آویزند.

حکایت وصال/ می‌گویند وقتی میانه دو انگشت حسین ع تصویر فردا تراوید و یاران راستین نظاره کردند روایت کربلا را. سر از پا نشناختند. من می‌گویم همان لحظه گلِ شوق و خنده از تک تک چهره ها رویید و قهقه کردند و هم را در آغوش کشیدند. هر کسی سر از پا نمی‌شناخت و مثل زغال روی آتش به بالا و پایین می‌پرید. اخ وصال چه ناب و مطلوب... وصال و رسیدن و رضایت الله... گویی تمام ارمان های انبیا به یکباره تحقق یافت... هر کدام‌ به یک شیوه میخواست دلبری کند و در مقابل خدا خودنمایی کند. یکی با شرحه شرحه شدن. یکی با جا گذاشتن دستانش. یکی با سر بریده. یکی با صبر... *واقعا این شوق و عشق چیست؟! با کدوم‌ الفبا نوشته می‌شود!؟

کجایید ای شهیدان خدایی بلاجویان دشت کربلایی کجایید ای سبک روحان عاشق پرنده‌تر ز مرغان هوایی کجایید ای شهان آسمانی بدانسته فلک را درگشایی کجایید ای ز جان و جا رهیده کسی مر عقل را گوید کجایی کجایید ای در زندان شکسته بداده وام‌داران را رهایی کجایید ای در مخزن گشاده کجایید ای نوای بی‌نوایی در آن بحرید کاین عالم کف او است زمانی بیش دارید آشنایی کف دریاست صورت‌های عالم ز کف بگذر اگر اهل صفایی دلم کف کرد کاین نقش سخن شد بهل نقش و به دل رو گر ز مایی برآ ای شمس تبریزی ز مشرق که اصل اصل اصل هر ضیایی   #مولانا

آه یا مهدي اشلونك بشهر المحرم؟! حالتك والله أعلم...

آهنگ پلی کنید و با متن همراه شوید.