زِنُوبــــــاٰ|𓂆
_:میگم خاتون، وقتی به آسمان نگاه میکنی، یاد چی میوفتی؟ تاب ابروی کمند از زیر چهارقدش، وقتی پشت پلک
ای بیچاره،
که آسمان را
که ساحت پرواز ادمیست را،
از دیوار زندان و قفس پوشانده ای....
وای بر حسرت کنندگان...
4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
آسید روح الله خوش اومدید...
امام در ابتدا سخن حرف از تسلی و تسليت زدند.
و چه زیبا ملتی رو آرام کردند.
جدا از همه کلیشه های تسليت که برای مردم کرمان مسئولین رقم زدند. ولی ما از این جنس آرام کردن ها دلمان میخواهد.
نه تریبون آزاد و سخنرانی تکراری و کلیشه....
داشتم این سخنرانی رو گوش میدادم، مثل همیشه شوق و شعفی پنهان قلبم رو قلقلک داد.
بوی نم بارون میاد،
اما دریغ از قطره ای...
دریغ از آسمانی ابری...
ای تشنه رسیده به سراب!
حتی اگر حوصله نداری، بی انگیزه ای، طوری نیست!
ما آدم ها همیشه سرمستِ انگیزه نیستیم.
گاهی وقت ها کدر و بی روحیم.
اما میدونید مهم چیه؟!
اینکه حتی شده با چک و زور حرکت کنیم، حتی کم اما رها نکنیم.
آدم هایی که درست از فرصت هاشون استفاده نکردن در نهایت حسرت و اندوه گریبانشون رو گرفت.
آدم هایی که می تونستند به ورژن جدید و جذابی از خودشون برسند و امکاناتش رو هم داشتند اما به خاطر تنبلی و بی حوصلگی قربانی شدند.
رفیق خواستم بگم مواظب باش.
رها نکن.