میگفت: از اتاق که بیرون آمدم، صحنه‌ای وحشتناک مقابلم دیدم، که از شدت ناراحتی، مات و مبهوت شدم! داشتند گوسفندی را برای من ذبح میکردند؛ و در چشمان گوسفند میدیدم که مظلومانه به آسمان نگاه میکرد و چشم میچرخاند و میگفت: آیا کسی نیست مرا از دست این جوان تنومند نجات بدهد؟! من دوست دارم هنوز تنفس بکنم. به من نگاه میکرد و میگفت: آخه تو کی هستی که من را به خاطر تو میخواهند بکشند؟! و از حق حیات محروم کنند. میگوید: آنقدر از شدت این مصیبت ناراحت بودم، که نمیتوانستم تکان بخورم و فریاد بزنم که او را نکشید. بعدها هر چه به چمران گفتند: از گوشت این گوسفند بخور، برای تو کشته‌ایم میگویند: لب به آبگوشت غذا هم نزد... _چمران به شدت عاطفی بود؛ نزدیک به دوصفحه با گوسفند قربانی مکالمه نوشته است! | کتاب‌"رقصی‌چنین‌میانه‌میدانم‌آرزوست"

. #برف #شمعدونی

امشب با نایلون و پارچه روشون رو دادم. میترسم شکوفه هاشون رو سرما بزنه باز کم جوون بشن.

حال این روز ها... الهی شکرت که برف زمستون امسال رو هم دیدم.

من یک دونه برفِ افتاده روی سرزمینِ عجایبم.

الهی شکرت

فقد هربتُ إليك

دانشگاهمون^^