خطاب به سالی که گذشت: قطعه ای از عمر من، ۱۴۰۲ عزیز، این روزها که می‌گذرد و داری نفس های آخرت را می‌کشی، این نامه را دارم برایت می‌نویسم. تورا سالِ قرارِ دلم می‌نامم. همچنانی که فکر و ذهنم همچون طوفان های اقیانوسی پریشان شد، اما جانم قرار گرفت. قرار در عین بی قراری. چند روز پیش عزیزی بهم گفت، خدا ربّ و پرورش دهنده است. همیشه درحال ربوبیت و تربیت آدمی‌ست. اینکه یک دفعه ارتباطات و انتخاب هات و برنامه ریزی هات بهم میخوره، درحالی که واقعا نقشی نداشتی و یک عنصر غیبی حس می‌کنی، بدون این دست خداست، برای تربیت و پرورش توست. امسال این دست رو با تمام وجودم حس کردم. وقتی تکه های وجودم رو با انتخاب خودم می‌کندم درحالی که جز این چاره ای نداشتم. که اگر این کار رو نمیکردم علاوه بر خودم عزیزترین های زندگیم آسیب های بدتری رو تجربه می‌کردند. اون لحظه اگر به خدا، خودم رو نمی سپردم معلوم نبود این موج مرا به کدام وادی می‌کشاند. از تو پشیمان نیستم ۱۴۰۲! هرچند سخت و تلخ و تاریک، اما در درون این ظلمات همیشه شبدرهایی بودند که راهم رو روشن می‌کردند، یا نسیمی که بر گونه ام می‌نشست، یا مرهمی که مداوایم می‌کرد، درست در همین لحظه ها بود که خدا رو حس می‌کردم. ۱۴۰۲عزیز، میدانی لمس خدا چقدر شیرین و دلچسب بود!؟ ممنون که به من این فرصت رو دادی. حالا دیگه فرق نداره چه بر روح و قلبم و فکر و جسمم گذشت.

خلاصه که به قول #حافظ: دامنی گر چاک شد در عالمِ رندی چه باک جامه‌ای در نیکنامی نیز می‌باید درید این لطایف کز لبِ لَعلِ تو من گفتم، که گفت؟ وین تَطاول کز سرِ زلفِ تو من دیدم، که دید؟ عدلِ سلطان گر نپرسد حالِ مظلومانِ عشق گوشه‌گیران را ز آسایش طمع باید بُرید تیرِ عاشق‌کُش ندانم بر دلِ حافظ که زد این قَدَر دانم که از شعرِ تَرَش خون می‌چکید

سفری به کهکشان درون...🪐🌌✨

چه دانم‌های بسیار است لیکن من نمی‌دانم...

دلتون بهاری✨🤍

✨🥺 وقتشه از محبوب ترینم استفاده کنم.... https://eitaa.com/Arihaa_art خانمِ اریحا دست و پنجه ات طلا با این هنر آسمانی‌ت.🤍🌸