خداروشکر دیگه نیازی به تخم کفتر و بلدرچین ندارید... باید برم بدم به منبرای کانال تلگرامم..😂💔

حس نسیم خورده به گونه هایت... و حس امید در دلِ گرگ و میشِ منتهی به نورِ رخِ یار....

بابا فدات شم.... نیاد روزی که توانِ در رکابت جنگیدن را ندارم و تو بیایی...:)))) (این امید و یاس...دو پارادوکسِ عجیب روز هایم)

هی با خودم میگی هی زنوووببب این فنجا و قناری های کانالت رو نگا چه دل پاکی دارند و امیداشون چقدر قشنگ و عزیزه... بعد تو نوشتی:امید من!؟ من.... برو توبه کن... بعد که فکر کردم دیدم پُر بیراه نمیگماااا... اگر من دست خودمو نگیرم و از منجلابِ گناه خودمو بیرون نکشم چه فایده برای بابا دارم!؟ حتی اگر باباهم بیاد غرق حسرت ها و کار های نکرده میشم... حسرت نجات ندادن خودم و نرسیدن به غافله عشقققق!.... دمت گرم دوست عزیز... تو با این امیدِ شیرین به کهکشان ها خواهی رسید... مواظب باش از خودت غافل نشی... ___

وقتی یه کلید واژه میگم برام سخرانی ردیف میکنید...😂 بوسه بهتون....

میگم اگر در این دوجهان جز او پناه و امیدی نداشته باشیم‌ که کارمون راه به جایی نداره قربون.... به امید مقدسِ گوشه قلبت سلام من رو برسون...و بر جَبینش بوسه ای زَن....

یاد اون سخن معصوم که کشتی نجات حسین از همه سریع تر است... از دل گرداب ها... از دل روزهای ناخوش... از دل بی کسی ها... به تو از دور سلام....:)

به قول ماه عامووووو شما همتون یه پا نویسنده اید ما پیش پای شما ارزن و دونه ایم......

زیر چتر ایستگاه اتوبوس.... زیر سو سوی چراغ های ماشین های رهگذر... در حال نوشتن درباره خودم... و این اهنگ...

کاش این جاده طهرون رو تا انتها میرفتی....:)💔

روی سنگ قبرم بنویسد بسی رنج دید سر مقاله سارتر 😭😭😭🤦‍♀️🤦‍♀️