جنگْ چهرهٔ زنانه دارد دیروز بر اثر تجاوز رژیم ضدّانسانی صهیونیستی به صداوسیما، میدانی برای سحر امامی شیرزن اردبیلی مهیا شد و او را تبدیل به قهرمان ملی کرد. فرشته، دختر خبرنگار سردار باقری همراه پدر پر کشید؛ شاید کسی تصورش را هم نمی‌کرد سارا جودت، دانشجوی عکاسی به شهادت برسد؛ دختر سردار شادمانی (طبق صوتی که منتسب به اوست) آنگونه مستحکم دربارهٔ احتمال شهادت پدر، حماسه می‌سراید. جنگ، همان میدانی است که حقیقت یک ملت، اصیل‌ترین لایه‌های نهفتهٔ مردمان یک کشور را آشکار می‌سازد. اما شاید مسئله‌ای کمی مغفول واقع شده باشد. جنگ اصلی ما جنگ روانی، ذهنی و عاطفی است و افسران اصلی و میدانی آن هم زنان به‌ویژه دختران جوان هستند. دختری بلندگوی دستی برداشته و مقابل میدان آزادی، آنگونه شجاعانه می‌خواند و از خود فیلم می‌گیرد. گوینده‌ای در رادیو می‌خروشد، دانشجویی با شهادتش خشم و ارادهٔ مقدس‌مان را زنده نگاه می‌دارد و ... امید دشمن به عملیات روانی علیه ایرانیان است. زنان و دختران ما خودشان خودجوش، مستقل، خلاقانه، اراده‌مند و شجاعانه در حال نقش‌آفرینی و خنثی‌سازی نقشه‌های شوم دشمن هستند. کاش به‌درستی دیده و اندیشیده شوند.

« حال هر سرزمین را باید از حالِ زن‌هایش شناخت. » ‌ حالِ این خاک را از حال اشرف سادات شناختم، همان بانویی که کنج خانه‌اش را وقف جبهه کرده و قوت قلبی برای رزمندگان بود. از حال ننه علی خواندمش، آن مادرِ داغدیده ای که درس صبوری را داد و واژه‌ی صبر را شرمنده‌ی خودش و زندگی‌اش کرد. از حال مرضیه دباغ فهمیدمش، زنی که پا به پای مردان، زنانه برای دفاع از وطنش ایستاده بود. از حال طاهره صفارزاده درکش کردم، شاعری که شعرش بوی نور می‌داد و در محافل دنیا می‌درخشید. از حال لعبت گرانپایه آموختمش، زنِ جراح ایرانی که دست‌هایش مرهم درد نیازمندان شد و جراحت‌هایی را درمان کرد که هر پزشکی قادر به انجام آن نیست. از حال مریم کوچکی‌نژاد دیدمش، آنجا که نشان داد سقف آرزوهای زن ایرانی آسمان که نه، بلندتر از آن است. از حال زیبا عزیزی لمسش کردم، زنِ روستاییِ برتر جهان در سال ۲۰۱۸ که با ساده‌ترین آجرها، بزرگترین تغییرات را انجام داد. از حال طناز بحری شنیدمش، که عشق به وطن را به هیچ حس بیگانه‌ای نفروخت و وطن را برای قرارِ زندگی انتخاب کرد. از حال ساره جوانمردی تحسینش کردم، مادر قهرمانی که حتی روی سکوی المپیک هم مادری کرد و نشان داد جمعِ خانواده و افتخار را در زن ایرانی. و امروز .. از حال سحر امامی شناختمش، آن‌گاه که ذوالفقارِ کلام را علی‌وارانه کشید و با رجزهایش، شجاعت زن ایرانی رو به دنیا نشان داد. من زینبم عقیده‌ی من آزادگی‌ من، اُسوه‌ی مقاومت و ایستادگی شمشیر اگر دهند بجنگم به سادگی با ذوالفقار نسبت من خانوادگی

استاد مویدی: "برای حفظ آقا باید زیاد دعا کنیم. نماز استغاثه به حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را این روزها حداقل یک بار بخوانیم؛ گرفتار تسویف نشویم؛ اگر شد، امشب، اگر نشد، فردا بخوانید. در مفاتیح هست. در این ماجراها، حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها، از همه جلوتر است." [طریقه نماز استغاثه به حضرت فاطمه‌الزهرا سلام‌الله‌علیها روایت شده: هرگاه برای تو به سوی خداوند حاجتی پیش آمد و سینه‌ات از آن تنگی گرفت، دو رکعت نماز بخوان و پس از سلام سه مرتبه تکبیر بگو و «تسبیح حضرت زهرا» را بجای آور و ۱.به سجده برو و صد مرتبه بگو: "يا مَوْلاتِي يا فاطِمَةُ أَغِيثِينِي". یعنی ای سرپرستم ای فاطمه به فریادم برس. ۲. بعد جانب راست صورت خویش را بر زمین بگذار و همین ذکر را صد مرتبه بگو و ۳. سپس جانب چپ چهره‌ات را بر زمین بگذار و صد مرتبه بگو، ۴. دوباره به سجده برو و صدوده مرتبه بگو و حاجت خود را در نظر بگیر، به درستی که خداوند آن را برآورده کند، ان‌شاء‌الله‌تعالی.]

رفیقِ شهیدم✨🪐