ای تنهای من! ای گم شده جهان! ای مرغ پر و بال شكسته! ای طایر بلندپرواز قدس! سرود تنهایی من نثار تو باد من نیز طایر قدسم كه در این خراب آباد گرفتار آمده ام مرغی پر و بال شكسته ام كه در وادی عدم گم گشته ام آتشی مقدس در قلبم زبانه می كشد روحم به امید معراج به پرواز درمی آید. #چمران

همیشه می خواستم كه شمع باشم و بسوزم و نور بدهم و نمونه ای از مبارزه وكلمه حق و مقاومت در مقابل ظلم باشم.🕯 #چمران

خوش دارم هیچ كس مرا نشناسد. هیچ كس از غم ها و دردهایم آگاهی نداشته باشد. هیچ كس از راز و نیازهای شبانه ام نفهمد. هیچ كس اشك های سوزانم را در نیمه های شب نبیند. هیچ كس به من محبت نكند. هیچ كس به من توجه ننماید. جز خدا كسی را نداشته باشم.... #چمران

چه زیباست: راز و نیازهای درویشی دل سوخته و ناامید در نیمه شب؛ فریاد خروشان یك انقلابی از جان گذشته در دهان اژدهای مرگ؛ اعتراض خشونت بار مظلومی، زیر شمشیر ستمگر؛ اشك سرد یأس و شكست بر رخساره زرد دل شكسته ای در میان برادران به خاك و خون غلطیده؛ فریاد پرشكوه حق از حلقوم ازجان گذشته ای علیه ستمگران روزگار. #چمران

رزمندگان در دل شب، در صحرا، زیر ستارگان آسمان فریاد یا امام زمان سر میدهند، گریه می کنند و در تنهایی بـا امـام خـود بـه وحدت می رسند. احساس این که پشتیبانی دارند که ناظر فداکاری های آنهاست فرماندهی بی نظیر که دنیای وجود زیر سیطره اراده اوست دوستی که سراپای وجودش عشق و محبت و انسانیت است. فرمانروایی که مظهر عدل و حق و مبارزه علیه ظلم و فساد است. همیشه و جا هست، در آن لحظات که رزمنده احتیاج دارد او حاضر است به زمزمه عاشقانه او گوش فرا دهید به نیاز قلبی او لبیک می گوید ، هنگامی که مجروحی در درد میسوزد ، ضجه می کند، او با لطف و محبت خود آرامش می بخشد. |حماسه عشق و عرفان/چمران|

ای سپیده صبح/ ای آسمان من ای آن که جولانگاه روح بلندپرواز منی ای ستاره زیبا ای آن که معبود روح زیبا و پرستنده منی ای عشق پاک ای آن که آتش حیات بخش قلب پرسوز منی ای سپیده صبح |حماسه عشق و عرفان/چمران|

در جایی میانِ فضای عطراگین چمران، در حوالی دهلاویه و هویزه. آنجا که عشق، معنا و مفهوم تازه ای به خود گرفت و رستگار شد.