آدم های بی آرمان؛ مرده اند و مرداب اند. چرا!؟ چون به حرکت و تلاششان در این هستی جان و روح نمی‌دهند. یک مدت اسیر ماده و این عالم اند و در آخر تمام. تو اگر با آرمان و رویای بلند نباشی، تلاش و حتی اهداف دنیایی‌ات رنگ و بویی نخواهند داشت و بعد از رسیدن به آن ها، خودت به این می‌رسی: این همه تلاش، همین نصیبم شد!؟ این همه درس خوندم و برای کنکور شب و روز نشناختم، خب پزشکی دانشگاه تهران، همین!؟ به پول و ماشین و ثروت و زندگی عالی رسیدم، ازدواج و بچه و یک زندگی با آسایش، سفر و عشق‌وحال و رفیق بازی و.... اصلا هر چیز خوب! تهش!؟ این کار های من اگر نظم نداشته باشه و پراکنده، چه بلایی سر دل پاره پارمون میاد؟! مگر این زندگی فقط همین هاست!؟ باید بگم نوچ! یک رویای که فراتر از مکان‌ِ محدود این جهان هست. (همه جهان و کائنات را در برگیرد) یک رویا که فراتر از زمان و ثانیه های محدود این عالمِ ناسوت باشد. (در تمامی زمان های بشر جاری باشد و مردم از وجود آن رویا تنفس کنند.) بله با چنین رویایی میشود تمام وجود زندگی ات را بچینی... مثل یک نقشه راه... به تلاش و حرکتت معنا و مفهوم ببخشی... به حرف و کلامت جان و روح ببخشی... به کنش و واکنش‌ات جهت ببخشی... به عشق و محبتت جامع خداوندگاری بپوشانی... (یعنی مثل یک خلیفه واقعی الله، که کاری را بی حکمت انجام نمیدهد و کلامی بدون تامل نمیزند و عشق و محبتش نسبت به همه واسع هست، خواه کسی باشد که به تو بدی کرده و خواه کسی که نیازمند و مسکین باشد و...) تو با رویا ات بال پرواز پیدا میکنی. نیاز های شهوانی ات را ارتقاع میدهی و انها را به درجه انسانیت می‌رسانی. دیگر درس خواندنت هدفی بلند دارد... ازدواجت تفریحت کتاب خواندت فعالیت های اجتماعی ات هر عملت در جهت تحقق رویا و ارمان بلندت است. دیگر در تاریخ خودت نمی مانی. دیگر در این جهان، ابدیت پیدا میکنی. #زد_حسنی @zenoba_hasani #رویا

بنظرتون این رویا می‌تواند چی باشد!؟

آدم های بی آرمان؛ مرده اند و مرداب اند. #رویا

گاهی وقت ها باید تو دل شب و سکوت، صوت قرآن رو پخش کنی و به این فکر کنی که: از کجا آمدی و در کجا هستی و به کجا می روی. به رویا و اهداف... به قدرت و توانایی.... به خالق و نعمت ها... به کائنات و طبیعت و قوانینش... به عشق و رنج و صبر و انتظار... بعد از خدا سپاس‌گذاری کنی و درخواست کمک کنی، که ما جز اون کسی رو نداریم، یا دربرابر عظمت او ناتوان و مهجور و درمانده ایم... پی نوشت: والله علیم بذات الصدور... و خداوند دانا به راز دلهاست.... #رویا

•آرامش محض•

قاری: سالم الرویلی

ما اینجا درخت هامون شکوفه کرده!!! نمی دونم بخندم و ذوق یا گریه و فغان... به هر حال اب و هوای کرمان اینطوری هست..

ابتدا چند ثانیه سکوت.... هانای عزیزم... همسفر و همسنگر... از تبار تبریز... تو رفیق مجازی من نیستی... تو حقیقی ترین رفیق و خواهر منی... رویا و آرمان مشترکمان آنقدر قلب های من و تو را نزدیک کرد که فراموش کردیم این مسافتِ دور و دراز را. آن ها به ما یاد دادند که مکانها و زمانها در هم خواهد شکست، زمانی که هم مسیر و هم هدف هستیم. هدیه های ارزشمندت به دستم رسید. نامه ات را بوییدم و بوسیدم و بر قلبم گذاشتم. نقاشی قدس و آن تکه فرش حرم امام رضا، کتاب... یاداور حرکت و تلاش اند. به من صبر و استقامت می‌آموزند. به من عشق و محبت یاد میدهند. نخ اتصالی میان من و توست.... بی اندازه دوستت دارم... این یکسال دوستی و رفاقت از دوره های ناب من بود. امیدوارم این سختی و تلاشمان به حلاوتی شیرین تبدیل شود... در قدس... در میعادگاه ما... در زمان نابودی ظلمات... الهی آمین.... بوسه به لُپات... از طرفِ زینب... تاریخ ۲۶ بهمن #رویا