آدم های بی آرمان؛ مرده اند و مرداب اند. #رویا

گاهی وقت ها باید تو دل شب و سکوت، صوت قرآن رو پخش کنی و به این فکر کنی که: از کجا آمدی و در کجا هستی و به کجا می روی. به رویا و اهداف... به قدرت و توانایی.... به خالق و نعمت ها... به کائنات و طبیعت و قوانینش... به عشق و رنج و صبر و انتظار... بعد از خدا سپاس‌گذاری کنی و درخواست کمک کنی، که ما جز اون کسی رو نداریم، یا دربرابر عظمت او ناتوان و مهجور و درمانده ایم... پی نوشت: والله علیم بذات الصدور... و خداوند دانا به راز دلهاست.... #رویا

•آرامش محض•

قاری: سالم الرویلی

ما اینجا درخت هامون شکوفه کرده!!! نمی دونم بخندم و ذوق یا گریه و فغان... به هر حال اب و هوای کرمان اینطوری هست..

ابتدا چند ثانیه سکوت.... هانای عزیزم... همسفر و همسنگر... از تبار تبریز... تو رفیق مجازی من نیستی... تو حقیقی ترین رفیق و خواهر منی... رویا و آرمان مشترکمان آنقدر قلب های من و تو را نزدیک کرد که فراموش کردیم این مسافتِ دور و دراز را. آن ها به ما یاد دادند که مکانها و زمانها در هم خواهد شکست، زمانی که هم مسیر و هم هدف هستیم. هدیه های ارزشمندت به دستم رسید. نامه ات را بوییدم و بوسیدم و بر قلبم گذاشتم. نقاشی قدس و آن تکه فرش حرم امام رضا، کتاب... یاداور حرکت و تلاش اند. به من صبر و استقامت می‌آموزند. به من عشق و محبت یاد میدهند. نخ اتصالی میان من و توست.... بی اندازه دوستت دارم... این یکسال دوستی و رفاقت از دوره های ناب من بود. امیدوارم این سختی و تلاشمان به حلاوتی شیرین تبدیل شود... در قدس... در میعادگاه ما... در زمان نابودی ظلمات... الهی آمین.... بوسه به لُپات... از طرفِ زینب... تاریخ ۲۶ بهمن #رویا

رویاهای بزرگ و جامع به آدم، یک نقشه بزرگ می‌بخشه که با اون می‌تونی تک تک ارتباطات و انسان های زندگی و کارها و کنش هایت و عشق و محبتت را بچینی و سردرگم و پریشان نشوی... این رویای بزرگ و جامع چیه!؟ کجاست!؟ #رویا