حتی متوجه نمیشم حرفام رو تا الان فهمیدید یا نه ولی این حسیه که من بیشتر وقتا می‌گیرم و شعر یکی از چیزایی هست که این حس رو بهم میده آدما اول حتی کلمه ای برای ارتباط نداشتند و بعدش که کلمات و جمله ها اومد توانستند درست تر با همدیگه ارتباط برقرار کنند ولی یه چیزی خیلی منو شگفت زده میکنه اونم اینه که آدمایی اونموقع بودند که وقتی کلماتی رو که کنار هم یه حس زیبا رو تلقی می‌کرد رو خاص دونستند یعنی اونا هم اون حس ارامش و اون وایب خاص رو ازشون گرفتند!؟؟؟ اینکه بعدش یه بخش رو به اسم شعر بهشون اختصاص دادند حتی برام جالب انگیز ترش می‌کنه اینکه وجودشون رو درک کردند وجود چیزی که وجود نداشت ولی می‌درخشید

وقتی که شعرا رو میخونم همچین حسی میگیرم اینکه بعضی جاهای شعر کنار هم میشینه و با همدیگه بالا و پایین میشه تکرار میشه و هر جزئیات دیگه مربوط بهش باعث میشه نفس کشید توی تون چمن‌زار نفس‌کشید میشه چشما رو بست و با نسیم خنک بعدی که میاد رها شد مثل تمام سبزه های دیگه

هر کدومتون وقتی کانال ۳۳۳ شد شات گرفت بفرسته پیویم( @Cassilor_Navis ) براش جداگانه نامه تقدیمی بنویسم✨

خب مثل اینکه دوتا نامه باید بنویسم

نمیشه بزنم زیرش!؟🥹🥹

شنبه می‌نویسم

خودم کردم که لعنت بر خودم باد

راستش بعضیا توی چنلاشون وقتی تعداد اعضاشون به یه مقداری میرسه ازش به عنوان یادگاری شات می‌گیرند و میذارن توی چنلش منم دلم می‌خواست بتونم این رو امتحان کنم ولی خب یکم متفاوت تر دلم نمی‌خواست کسی که قراره این رو به عنوان یه یادگار بزاره من باشم برای همین خواستم اعضا انجامش بدهند اگر قراره یه یادگاری مثل بقیه یادگاری ها باشه ولی بیشتر به یاد بمونه بهتره که متفاوت تر باشه یادگاری که از این تعداد اعضا موند یادگاری نبود که من توی چنل ثبت کردم چیزی بود که خودشون به عنوان یه یادگاری درست کردند

ترکیب این آهنگ ریون و این گیف استرنجر تینگز علشصعسمعخعفعخصصخعسحعحث