📕#الکلی‌های_گمنام - فصل یازدهم صفحه ۱۵۲ 🔸شما ممکن است پس از آگاهی از چگونگی رهایی ما از مَنجلاب بگویید: "بسیار خُب من آماده‌ام اما آیا قرار است زندگیم مانند بعضی از پرهیزکارانی که می‌بینم، خشک و بی‌روح و یکنواخت باشد؟ من می‌دانم که باید بدون مشروب زندگی کنم اما چطور می‌توانم؟ آیا چیز بدرد بخوری دارید که بتواند جای آن را پر کُند؟" بله، برای الکل جانشینی وجود دارد، جانشینی به مراتب بالاتر و آن عضویت در انجمن الکلی‌های گمنام است. در آنجا شما از دلواپسی، یکنواختی و تشویش آزاد می‌شوید. تَخیلات‌تان پَر می‌گشاید و زندگی سرانجام، مفهوم پیدا می‌کند. بهترین و رضایت بخش‌ترین سال‌های زندگی شما در مقابل شماست و بدین ترتیب ما و شما هر دو انجمنی پیدا می‌کنیم. 🆔@oftadegan

📚داستان شخصی 🎙آقای Joe با ۳۸ سال هوشیاری 📆شنبه       ۱۴۰۳/۱۲/۱۸ 🆔@oftadegan

📚کارگاه قدم ( ۶ ) 🎙زنده یاد آقا بهروز 📆ناحیه بانوان مشهد سال ۱۳۹۸ 🆔@oftadegan

بزرگ شویم آن خواسته های جوانی، مبنی بر تأیید کامل اطرافیان، امنیت مطلق و رابطه ی عشقیِ رومانتیک، که بسیاری از ما داریم، برای سن ۱۷ سالگی فوق العاده مناسب اند، اما این مسائل چیزهایی نیستند که در سن چهل و هفت یا پنجاه و هفت سالگی بشود با آنها زندگی کرد. از آغاز شروع A.A ، من در تمام این زمینه ها ضربه های سختی خوردم چون از لحاظ عاطفی و روحانی رشد نکرده بودم. وقتی به لحاظ روحانی رشد می کنیم به این نتیجه می رسیم که تفکرات قدیمی مان در ارتباط با محرک های غریزی مان نیازمند یک بازبینی عمیق است. درخواست های ما برای امنیت عاطفی و ثروت و شخصیت اجتماعی و قدرت، همگی تغییر جهت داده و منحرف شده اند. به این نتیجه می رسیم که ارضاء کاملِ تمامِ این نیازها نمی تواند تنها هدف زندگی مان باشد. ما نمی توانیم ارابه را جلوی اسب ببندیم. اگر چنین کنیم، به عقب برمی گردیم و سرخورده می شویم. ولی وقتی که مشتاق باشیم رشد روحانی را در رأس قرار دهیم، فقط و فقط در آن زمان است که می توانیم در یک آگاهی درست و بلوغ عاطفی رشد کنیم. 📕#از_دیدگاه_بیل ص ۳۴۴ 🆔@oftadegan

پیام امروز گریپ واین "فردا - و همه فرداهای آینده - فقط امتداد همین جا و همین لحظه هستند." "همینجا همین الان!" سانتا باربارا، کالیفرنیا، سپتامبر 1960، A.A. در زندان: زندانی به زندانی 🆔@oftadegan

▪️وعده های دوازده گانه ی الکلی های گمنام 🆔@oftadegan

▪️وعده های دوازده گانه ی هموابستگان گمنام 🆔@oftadegan

💫 🌙 مراقبه شب 🗓 بیستم اسفند ماه https://eitaa.com/oftadegan

🌙 خود را به خدا بسپار وقتی كه دلت تنگ است ! وقتی كه صداقت‌ها آلوده به صد رنگ است ! خود را به خدا بسپار چون اوست كه بی‌رنگ است ...! شب‌تون رویایی 💫✨🌟 https://eitaa.com/oftadegan

☘🌸☘🌸☘🌸☘ سلام دوستان روزتون به مهرو لبخند برخیزیدو دوباره باخود میثاق ببندید,,,. امروز باکلامم گناه نمیکنم چیزی را بخودم نمیگیرم تصورات بیهوده نمیکنم  بیشترین تلاشم را میکنم.. https://eitaa.com/oftadegan

☃️☃️☃️☃️☃️ 📚 فقــــط بـــرای امــــروز : 🗓 بیست و یکم اسفند ماه ⚖ سبـــــک کــــردن بـــار « قضاوت درباره اشتباهات دیگران از ما افراد بهتری نخواهد ساخت! پاک کردن زندگی احساس بهتری به ما خواهد داد » 📘 #کتاب_پایه گاهی اوقات به چیزی ملموس احتیاج داریم تا به ما در درک عواقب ناشی از حمل و نگهداری رنجش کمک کند. شاید ندانیم که رنجش‌ها واقعاً چقدر مخرب هستند. فکر می‌کنیم : «پس چی، حق دارم عصبانی شوم» یا «یکی دو تا کینه در دل دارم، اما ضرر آن را متوجه نمی‌شوم.»    برای درک روشن‌تر از اثری که حمل رنجش بر زندگی ما می‌گذارد، کافی‌ست تصور کنیم برای هر رنجش سنگی را حمل می‌کنیم. کینه‌ای کوچک مانند عصبانی شدن از فردی که بد رانندگی می‌کند، شاید به منزله سنگریزه‌ای باشد. تنفر داشتن نسبت به گروهی از افراد شاید به منزله سنگی بزرگ باشد. اگر واقعاً قرار باشد برای هر رنجش سنگی را به دوش بکشیم، مطمئناً از تحمل وزن آن خسته می‌شویم. در حقیقت، هر چه بار ما سنگین‌تر باشد، تلاش‌های ما برای تخلیه این بار جدی‌تر خواهد بود.  بار سنگین رنجش‌های ما از رشد روحانی ما جلوگیری می‌کند. اگر واقعاً خواهان آزادی هستیم، تلاش می‌کنیم تا حد امکان از تحمل بار اضافی رهایی یابیم. وقتی سبک می‌شویم، متوجه افزایش توانایی خود در بخشش انسانهای دیگر به خاطر اشتباهات‌شان و بخشش خود به‌خاطر اشتباهات خود می‌شویم. روح خود را با افکار خوب، حرف‌های نیکو و خدمت به دیگران پرورش می‌دهیم ...! 📖 فقط برای امروز : "برای برداشتن بار سنگین رنجش‌ها از روح خود تلاش می‌کنم" 🆔@oftadegan