و اما گروهی هستن که با بقیه خیلی فرق دارن و بقیه آدم ها به راحتی جایگاه خودشون رو اشتباه می گیرن و فکر می کنن مال این گروه ان.
به این افراد خیلی توهین می کنن و همیشه به نوعی طرد می شن. و تو خودشون می ریزن که می شه گفت بخاطر خودخوری شون و این رفتارهایی که باهاشون شده هست.
و چون چیزی بروز نمی دن فکر می کنن مشکلی ندارن در حالی که وقتی سکوت می کنن بیشتر از هر زمان دیگه ای دارن درد می کشن، حتی اگه خودشون متوجه نباشن.
و با این حال جامعه از اینا انتظارات زیادی داره.
این حق شون نیست.
چرا جای دوری بریم مثالش همین آدم های عجیب توی تاریخ.
دقیق ترش همین نویسنده های عجیب.
اما مردم مرده دوستن، اون آدم های مرده رو درک می کنن اما زنده ها رو نه.
وقتی اینا هم مردن می خواین رفتارتون رو عوض کنید؟
اگه کسی رو سراغ دارید و براتون مهمه هواش رو خیلی داشته باشید.
اگه خودتون جز این دسته این بدونید خدا بزرگه.
