تا حالا فکر کردین که چرا  دور حوض ها اغلب شمعدون میزارن شمعدونی نماد زندگی و سازگاریه. گیاه قشنگی که سختی، سرما و آفتاب سوزان رو تاب میاره، با همه‌شون می‌جنگه و ته همه این سختی‌ها باز هم گل می‌ده و نشون می‌ده اونی که می‌مونه زندگیه و سیاهی هرچقدر هم زورش زیاد باشه نمی‌تونه حریفش بشه. مثل شمعدونی باشیم🌼🤍 💯مطالب ناب را در دنیای قدیم مشاهده کنید @oldaxs @oldaxs @oldaxs

بازار اصفهان سال ۱۳۵۵ ‌💯آرشیو نفیس ترین عکسهای قدیمی را اینجا ببینید @oldaxs @oldaxs @oldaxs

#حکایت_قدیمی مردی در نیمه‌های شب دلش گرفت و از نداری گریه کرد. دفتر و قلم به دست گرفت و شمع را روشن و برای خدا نامه‌ای نوشت. نوشت به نام خدا نامه‌ای بخدا. ازفلانی. خدایا در بازار یک باب مغازه می‌خواهم یک باب خانه در بالا شهر و یک زن خوب و زیبای مؤمن و پولدار و یک باغ بزرگ در فلان جا. دوستش که این نامه را دید گفت: «دیوانه! این نامه را به خدا نوشتی چگونه به خدا می‌خواهی برسانی؟» گفت: «خدا آدرس دارد و آدرسش مسجد است.»  نامه را برد و در لای جدار چوبی مسجد گذاشت و گفت خدایا با توکل بر تو نوشتم نامه‌ات را بردار!! نامه را رها کرد و برگشت. صبح روز بعد پادشاه به شکار می‌رفت که تندباد عظیمی برخاست طوری که بیابان را گرد و خاک گرفت و شاه در میان گرد و خاک گم شد. ملازمان شاه گفتند: «اعلی‌حضرت! برگردیم شکار امروز ممکن نیست. شاه هم برگشت. چون به منزل رسید میان جلیقه خود کاغذی دید و باز کرد و دید همان نامه مرد فقیر است که باد آن را در آسمان رها و در لباس شاه فرود آورده بود. شاه نامه را خواند و اشک ریخت. گفت بروید این مرد را بیاورید. رفتند کاتب نامه را آوردند. کاتب در حالی که از استرس می‌ترسید، تبسم شاه را دید اندکی آرام شد. شاه پرسید: «این نامه توست؟» فقیر گفت: «بلی ولی من به شاه ننوشته‌ام به خدایم نوشته‌ام.» شاه گفت: «خدایت حکمتی داشته که در آغوش من رهایش کرده و مرا مأمور کرده تا تمام خواسته‌هایت را به جای آورم.» شاه وزرا و تجار و بازاریان را جمع کرد و هرچه در نامه بود بجا آورد. در پایان فقیر گفت: «شکر خدا.» شاه گفت: «من دادم شکر خدا می‌کنی؟» فقیر گفت: «اگر خدا نمی‌خواست تو یک دینار هم به کسی نمی‌دادی؛ اگر اهل بخششی به دیگرانی بده که نامه نداشتند ‌‌» 💯خواندنی ترین حکایتهای قدیمی را اینجا بخوانید @oldaxs @oldaxs @oldaxs

تو خونه ی هر ایرانی یه قاشق بی گناه وجود داره که بی دلیل ازش متنفری 💯 کانال دنیای قدیم ایتا👇 @oldaxs @oldaxs @oldaxs

خائن پست تر است از قاتل ... قاتل یک نفر را می کشد خائن یک ملت را تصویری از یک الجزائری که برای سربازان فرانسوی (متجاوز) روی پشت بام خانه اش چای میریزد ... 💯 کانال دنیای قدیم ایتا👇 @oldaxs @oldaxs @oldaxs

دوچرخه و ماشین شارژی پسرای قدیم #نوستالژی 💯دهه‌پنجاهیا،شصتیاو‌هفتادی‌های‌ایتا @oldaxs @oldaxs @oldaxs

ادامه بده حتی در تاریکی... 💯 کانال دنیای قدیم ایتا👇 @oldaxs @oldaxs @oldaxs

#حکایت_قدیمی «ولد به ادب زنده است، نه به نسب» می‌گویند در شهری قدیمی، دو نوجوان هم‌سن‌وسال زندگی می‌کردند. یکی فرزندِ خانواده‌ای نامدار و ثروتمند بود؛ دیگری، پسرِ مردی ساده و گمنام. روزی هر دو به مجلسی دعوت شدند. آن‌که نسبِ بلندبالا داشت، با تکیه بر نام پدر وارد شد؛ بی‌احترام نشست، سخن دیگران را برید و خود را برتر دید. اما آن یکی، آرام وارد شد، سلام کرد، گوش داد و سنجیده حرف زد. وقتی مجلس پایان یافت، بزرگان شهر نگفتند: «این پسرِ کیست؟» گفتند: «این پسر چه‌قدر باادب است.» و آن‌جا بود که معنی این مثل روشن شد: آدمی را نه نام پدر زنده نگه می‌دارد، نه شجره‌نامه و نه عنوان؛ این ادب است که انسان را ماندگار می‌کند. ولد به ادب زنده است، نه به نسب یعنی ارزش انسان به رفتار و منش اوست، نه به آن‌چه از پیش به ارث برده. 💯خواندنی ترین حکایتهای قدیمی را اینجا بخوانید @oldaxs @oldaxs @oldaxs

دنیا همچین رفاقتی رو به من بدهکاره: #نوستالژی 💯دهه‌پنجاهیا،شصتیاو‌هفتادی‌های‌ایتا @oldaxs @oldaxs @oldaxs

هوای سرد و یخبندان زمستان و بوی نفت چراغ و کرسی و قلقل ابگوشت تو رو به خاطرات چند سالگی پرت کرد؟ من خودم پرت شدم به ۱۰-۱۲ سالگی. وقتی از مدرسه میومدم خونه و میچسبیدیم به بخاری و مشق مینوشتیم و عطر غذاهای خوشمزه مادرم تو خونه پیچیده بود و یه خواب عصرگاهی زیر کرسی داغ آخ که چقدر می چسبید یاد باد ان روزگاران یاد باد 💯ما اینجاخاطرات‌تون‌رو زنده‌میکنیم @oldaxs @oldaxs @oldaxs

کاش زمان همین جا متوقف میشد 🥺 کاش بجای آپارتمان سازی بازسازی به این خونه میرسید 💯 کانال دنیای قدیم ایتا👇 @oldaxs @oldaxs @oldaxs