بچه ها ما واقعا حقمون صعوده. واقعا خوب بازی کردن. از تمام جام جهانی های قبل بهتر بودیم. ولی جدای از نتیجه، واقعا دلم برای شجاع سوخت. خیلی دلم براش سوخت.

این شجاع دیگه اون شجاع سابق نمیشه. حداقل 6 ماه تا یک سال تراپی لازمه تا شجاع برگرده تو زمین.

بچه ها من به قبل از این جام جهانی برنمیگردم. واقعا نمیتونم. ما خانوادگی همه جمع شده بودیم خونه داییم برای بازی، و وقتی شجاع گل زد خونه ترکید. واقعا حس کردم رفتیم بالا. جام های قبلی هم صعود نکردیم، ولی این یکی خیلی فشار داشت. چون الحق و الانصاف حقمون بود. همه جوری بدبیاری آوردیم. هم توی بازی خودمون، هم توی بازی های دیگه ای که بهمون مربوط بود. ما درواقع باید با 7 امتیاز صدرنشین صعود میکردیم. الآن واقعا نمیتانم فشار نخورم. از صبح اصن داغون شدم. با خوشحالی پاشدم نتایج رو ببینم، دیدم حذف شدیم. کونم داره میسوزه. واقعا عن توی این بخت.

از فکر اینکه احتمالا شجاع خلیل زاده برای جام جهانی بعدی (اونموقع 41 سالشه) بازنشست میشه و دیگه فرصت گلزنی برای تیم ملی رو پیدا نمیکنه، سر درد میگیرم. حیف شد واقعا. خیلی حیف شد.

تازه گلش رو هم به آقا تقدیم کرده بود جلو جلو ...