بینِ من و شما، قصه‌های دوطرفه‌ی بسیاری ست، که اگرچه دوطرفه ست و شما یک سو و همه‌سوی قصه‌اید، ولی نمی‌دانیدشان.. حالا اما شاید بدانید یا اگر نمیدانید دستم بهتان برسد برای تعریف کردن‌ش… من هرجا دستم از رسیدنی کوتاه بود، به ماجرای اویس دل خوش کردم… شبیه ۱۳ مهر ۱۴۰۳، روزی که به یکباره تصمیم گرفتم شبانه حرکت کنم و خودم را به نماز جمعه نصر شما برسانم.. بی‌خبردادنی و رخصت‌گرفتنی، قمار کردم و بلیط گرفتم و گفتم یا اجازه می‌دهند، یا نمی‌دهند، و اگر ندادند و بلیطی سوخت شد: «ضرر نکرده کسی که در عشق کرده ضرر» خاطرم هست که مادرم به سنّتِ همه‌ی مادرهای بای‌دیفالت نگران، نگران بود و ناراضی.. انقدر لُپ‌ها و دست‌هاش را ماچ کردم که کلافه شد و شاید برای اینکه فقط ولش کنم (((: گفت برو… نمیدانم چند ساعت راه شد، از مشهد تا تهران، با اتوبوس… فقط خاطرم هست درست زمانی که روی پله‌های متروی مصلی بودم و داشتم تلاش میکردم خودم را ولو به یک رکعت از نمازی برسانم که به امامت شما اقامه شده، از بلندگوهای مترو صدای شما را شنیدم که گفتید: والسلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته… شبیه دونده‌ای که کیلومترها بدود و یک ثانیه برای برنده‌شدن کم بیاورد، د‌ویده بودم و نرسیده بودم… پژمردگی‌ این روزهام را که شبانه از بقچه درمی‌آورم و با طلوع خورشید دوباره قایم می‌کنم تا حماسی به زندگی ادامه دهم را اگر کنار بگذاریم، آن لحظه شاید ناامیدانه‌ترین لحظه زندگی من بود…

. همه‌ی ما یک اولین نفری داریم که همه‌ی چیزهای مهم را اول به او خبر بدهیم… من هم همانجا به همان اولین نفر پیام دادم که «به نمازِ آقا نرسیدم» و جواب گرفتم که «مهم عشق‌بازی‌تونه» من خیلی تلاش کردم و هنوز هم دارم می‌کنم که با این‌ جمله از حسرتِ آن روز کم کنم.. ولی خب! حالا که شما شهید شده‌اید به ذهنم رسید بیایم و همه اینها را تعریف کنم و بعد هم بخواهم که از الان برای روزی که برمیگردید و در قدس نماز میخوانید یک جا پشتِ سرِ خودتان برام نگه دارید و شبیه وقتی که میخواستید بر اقای رفسنجانی نماز میت بخوانید، و چرخیدید و با انگشت اشاره کردید که «بگو همه بخوانند»، برگردید ‌‌و اشاره کنید و بگویید «مهربان‌تر بشینید این دخترم هم جا بشه. دنیا به او یک نماز پشتِ سر من بدهکار بوده» تصویرها به ترتیب متعلق به -همان نمازِ جمعه نصر -نماز بر پیکر آیت‌الله رفسنجانی -جشن تکلیف بیادماندنی دختران دانش‌آموز #آشفتگیه

مارال! هرگز نگو که محبوب من، عشق من، هم رزم من، هم سفر من و آلنی من، از کف رفته است، زير خاك خفته است، مورچگان او را خورده‌اند، خاك و تمام شده است؛ دیگر به خاطر چه كسى بجنگم؟! مارال! ما هرگز به خاطر عاشقان نجنگيديم به خاطر عشق جنگيديم ما هرگز به خاطر خوبان روزگار نجنگيديم بِه خاطر نفْسِ خوبى جنگيديم ما به خاطر آرمان خواهان نجنگيديم به خاطر ذات آرمان جنگيديم پس باز هم بجنگ مارال! التماس می‌کنم بجنگ… آتش بدون دودِ نادرِ ابراهیمی عزیز❤️ صفحه ۴۹۰‌ از جلد سوم

لپتاپ‌مو حالا یه جور دیگه دوست دارم!❤️ 🍇 | @olyaa_ir

یکی از ظرافت‌های #کتاب_عُلیا، تیترِ ابتدای هر دعاست، با دست‌خطی که طبق آثار به جا مونده‌ از گذشته و تایید علما و اهل فن، به دست‌خط امیرالمؤمنین علیه‌السلام منسوبه!🥲 🍇 | @olyaa_ir

ما چون خرابه ایم و تو آوار جمع کن برگرد و باز خیل گرفتار جمع کن ماه خدا کفاف گناه مرا نداد رو بر تو میزنیم تو ای کار جمع کن! گلچین روزگار گل از بار برده است ما مانده ایم… از ته بازار جمع کن.. #سحرآخر..

هرسال بعد از تمام‌شدنِ دعای محول الاحوال و «سااااالِ هزاااااار و چهارصد ووووووو…مبارک»، شبیه مرغِ پر کنده بالا و پایین می‌پریدم و اهالیِ در حال تبریک و روبوسی‌ِ از خانواده را هیس‌ می‌کردم و روبوسی و بغل و تبریک با خودم را هم به بعد از شنیدن‌ حرف‌های شما موکول میکردم… می‌خزیدم جلوی تلویزیون، طوری که تقریبا اندک تکانی می‌توانست بینی مرا از فرط‌‌ نزدیکی به شیشه تلویزیون بچسباند! مهم بود برام ببینم وظیفه‌ی سال را چه تعریف می‌کنید؟ ۱۴۰۴‌ را سال «سرمایه‌گذاری برای تولید» نام گذاشتید و‌ من از همان موقع فکری شدم که خُرده‌پولهام را سرمایه‌ی چه کاری کنم؟ تا اینکه شش ماه بعدش، حوالی مهرماه فکر عُلیا به سرم زد… نمیدانم امسال کسی می‌آید و برایمان مرور می‌کند خوب و بدهای سال پیش را یا نه؟ نقطه قوت‌ها و نقطه ضعف‌های گذشته را، برنامه‌های آینده را.. یا نه؟ من اما آمدم بگویم خوشحالم که ۴۰۴ خزیدم جلوی تلویزیون و دل دادم به آنچه گفتید… عُلیا، باقیات‌الصالحاتِ شماست… جوانه‌ی نو پایی که شما باعث ایده‌اش شدید و امیرالمومنین رخصت‌ش را داد… عُلیا را از خود بدانید و این دمِ سالِ جدیدی، توی آسمان، حالا که کنارِ خودِ خودِ مولایید، برای اینکه عُلیا در عالم کار کند، اهالی‌اش اخلاص داشته باشند و سازه‌هایش برود توی خانه‌های‌ مردم و محبت امیرالمومنین را توی دلهاشان قوت ببخشد دعا کنید… خیلی دوستتان داشته، داریم و خواهیم داشت! یک جور لایزالِ الی الابد🍇 ما عزاداریم اما عید شما توی بهشت محضر مولای ما حتما مبارک است… #آشفتگیه

علامت پیروزی، علامت ارادۀ محکم، علامت مجاهد بودن، علامت استوار موندن توی راه حق... این مشت گره‌کرده، علامت تمام این‌ها و بیشتر از این‌هاست؛ عجیبه اگه ازین به بعد نمادمون نشه و به هر روشی که ممکنه نشونش ندیم! تی‌شرت «علی‌وار» در این روزهای خاص از تقویم آخرالزمان، بـدون هـیـچ سـودی تقدیم‌تون می‌شه تا هم یادِ اون بزرگ‌مـردِ شهـیدِ هم‌نامِ مولا رو زنده نگه دارید، هم پایداری در راه حق رو به خودتون و دیگران یادآوری کنید؛ حتی بدون حرف و شعار! چاپ بادوام و جنس نخ پنبۀ باکیفیت یک‌رو، خیالتونو از عمری بودنش راحت می‌کنه. بـها بـدون سـود: ۸۶۰ هزار تومان سفارش: olyaa.ir ثبت سفارش در ایتا: @olyaa_admin لانچر هشت؛ بسترِ حرکت پرشتاب و نقطه‌زنِ مجاهدانِ آخـرالزمان

ما را یکی از این دو کمان میکُشد یقین یا ابروی هلالیِ تو یا که ذوالفقار... #حُسام 🍇 | @olyaa_ir